MORLUKLARIN ALTINDA

MORLUKLARIN ALTINDA

  • WpView
    Reads 0
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 16, 2026
“İnsan bazen en çok evinde kırılırdı.” Ela Yalın yeni başladığı okulda sadece görünmez olmak istiyordu. Ama Yıldıztepe Koleji’nde görünmez kalmak imkânsızdı. Daha ilk gününden fısıldaşmalar başladı. Anonim mesajlar geldi. İnsanlar onu tanımadan nefret etti. Herkes Ela’yı soğuk, kibirli ve sorunlu sanıyordu. Kimse her sabah aynanın karşısında morluklarını kapatmaya çalıştığını bilmiyordu. Kimse eve gitmekten korktuğunu bilmiyordu. Ve kimse, onun aslında sadece hayatta kalmaya çalıştığını anlamıyordu. Tam her şey daha kötüye giderken karşısına çıkan kişi ise okulun en karmaşık insanlarından biriydi: Kaan Aras. Bazı insanlar yaralarını saklardı. Bazılarıysa başkalarının yarasına dönüşürdü. Peki gerçekler ortaya çıktığında… Kim suçlu olacak? Kim kalacak? Ve kim tamamen kırılacak? 🖤 Zorbalık. Gizem. Gençlik. Psikolojik dram. Ve görünmeyen izler…
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KUYU (+18)
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • KOCAMI AYARTIRKEN
  • Uyumsuz (mahalle kurgusu)
  • ÇAKMA MAFYA//TEXTİNG
  • İLK ÖPÜCÜK || TEXT
  • KANLI AŞK//TEXTİNG
  • Nazar Eyle
  • Yağmurları Sev | Gerçek Ailem
  • 𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

More details
WpActionLinkContent Guidelines