Gölge
  • WpView
    Reads 6
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 23, 2026
Herkes bir şey biliyordu. Bir tek Naz bilmiyordu. Yeni başladığı okulda her şeyin normal olacağını sanmıştı. Ta ki insanların ona yarım cümlelerle yaklaşmasına, hiç hatırlamadığı anıları görmeye başlamasına kadar. Ve Kuzey Aksoy... Sanki Naz'ın unuttuğu her şeyi biliyordu. Ama Kuzey'in en büyük korkusu, onun gerçeği öğrenmesi değildi. Hatırlamasıydı.
All Rights Reserved
#220
gölge
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sessiz İhtilal & Gerçek Ailem
  • İNCİ | gerçek aile
  • Kırık Kanatlar
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • SESİZ KIRILIŞ
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting
  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • Ceza Kulübü
  • Umay-Gerçek Ailem-
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...

More details
WpActionLinkContent Guidelines