Nefretin Mirası | OrEl
- Reads 95
- Votes 12
- Parts 1
MatureOngoing
Last published Fri, May 22, 2026
Hiç kimse dünyaya düşman olarak gelmezdi. Onları birbirne düşman eden şey; yıllar önce toprağa gömülen öfke, susmayan kin ve babalarından kalan yarım bir savaştı. Çünkü bazı kavgalar bitti sanılırdı. Oysa sadece çoçuklarına miras kalırdı.
İnsan nefreti sonradan öğrenirdi. Bir babanın sustuğu yerde evladı devam eder, yarım kalan savaşlar nesilden nesile taşınırdı.
Ve bazı hikayelerde insanlar birbirini tanımadan önce, birbirinden nefret etmeyi öğrenirdi.
Onlar da dünyaya düşman olarak gelmemişdi. Aynı göğün altında, aynı toprağın üstünde büyümüşlerdi. Ama biri öfkeyle kuşatılırken, diğeri kinle yetiştirilmişdi.
Ailelerinin yarım bıraktığı savaş yıllar içinde büyümüş, sonunda gelip onların hayatına yerleşmişti.
Daha birbirlerini tanımadan, birbirlerinden nefret etmeyi öğrenmişlerdi.
---
Ya Eleni Adille, Oruç Şerifle büyüseydi?
---
18+
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kesişen Yollar
Üstün zekası sayesinde 22 yaşında doktor olan Eleni,annesinin onun için çizdiği Harvard rotasından hemen önce, hayatında ilk kez "kendisi" olmak için Atina'dan Trabzon'a kaçar. Ancak bu kaçış Oruç'un arabasıyla ona çarpmasıyla büyük bir kaosa dönüşür
RUHUMU İYİLEŞTİR - DRAMIONE - Tamamlandı
Bazı yaralar iyileşmez, bazılarının iyileşmesi zaman alır. Draco ve Hermione'nin yolları savaşın bıraktığı izleri silmeye çalışırken kesişirse neler olur? Kayıp yıllar, paylaşılan anlar, dostluk ve yeniden yüzünü gösteren aşk.Complete
Suskun Kalbim ( Eleni & Oruç )
Buğulu gözlerinin içinde, dile gelmemiş bir fırtınanın titreyişi vardı Eleni'nin. Karşısında duran adama bakarken, başının öne düşmemesi için adeta kendisiyle savaşıyordu. Yüzüne yerleşen o ince, keskin hüzün parçaları, sesine de kırılgan bir tını olarak sinmişti. "Niye sustun?" diye fısıldadı, kelimeleri dalga sesleri arasında kaybolacak kadar sessiz ama bir o kadar da sızılıydı. Bu soruyla birlikte adamın bakışları istemeden de olsa onun gözlerinde buluştu; sanki kaçacak bir yer arıyor, yine de ondan kopamıyordu. Eleni, rüzgârda savrulan kırılgan bir kuş gibiydi; bir sağa bir sola yalpalayan yüreğini saklayamıyordu. "Susmasana... Bir şey söyle! Niye susuyorsun? Susma!" diye yükseldi sesi, kırılmış bir kalbin son çırpınışı gibi. Adamın eli, düşünmeden ona doğru uzandı; belki bir özür, belki bir tutunma ümidi... Fakat Eleni anında geri çekildi. "Ele... Eleni, ben-" diye başlayan sözcükleri tamamlayamadan, Eleni avuçlarını hızla geri çekti ve yanağına tokat gibi inen o anlık hareket, sessizliği ikiye böldü. O tokat, bir derinin tok sesi değildi yalnızca; Eleni'nin ona duyduğu son güvenin kırılışının yankısıydı. "Dokunma," dedi, sesi buz gibi keskinleşmişti. Ardından gözlerini kısarak, bir daha geri dönüşü olmayacak o kelimeyi fısıldadı: "Bitti." Aralarında kocaman bir sessizlik çöktü. Rüzgâr bile konuşmayı bırakmış, dalgalar sanki geri çekilmişti. Eleni'nin adama attığı son bakış, içinde derin bir hayal kırıklığı taşıyordu; sanki yıllardır biriktirdiği ne varsa o an çökmüş gibiydi. Sonra sırtını ona döndü. Kırılmış, yaralanmış, ama yine de dimdik durmaya çalışan bir gururla... Ayakları kumda ağır adımlar bırakırken, nereye gittiğini bilmeden uzaklaşmaya başladı. Canı öyle yanıyordu ki... Belki Karadeniz tüm dalgalarıyla ağlasa, belki gökyüzü tüm yağmurunu üzerine boşalts
Virane: Aşkın ve kaybın rüzgarı
Derler ki kader ağlarını sardığı zaman kimse engel olamazmış. Benim kader yazgım ise benim tam arkamda bir gölge misali yıllarca beni takip edip durmuş . Ömrüm boyunca hayatımda ki yalanlar öyle bir sarmış ki etrafımı bana dair tek gerçeğin arkamda ki kader yazgısı olduğunun farkına bile varmamışım. Aile, arkadaşlık,akrabalık ? Bunlar bildiğim fakat alışık olmadığım kavramlar peki ya aşk neydi? Bilinmezlikler için de kaçıp geldiğim bu Karadeniz miydi yoksa kaçıp geldiğim bu hırçın şehirde bir anda karşıma çıkan Oruç furtuna mıydı? Oruç furtuna ailemi , köklerimi bulmak için geldiğim bu şehir de belki de benim kaybettiğim en güzel savaştı. Oruç furtuna ,harabe kalbimde açan ilk ve tek çiçekti . Kısacası Oruç furtuna sadece aşk diyebileceğim kadar basit bir kavram değildi benim için , Oruç furtuna birçok kayıp için de en güzel kayıptı.
Bilinç Altı
"Yağız "diyerek uyandı genç kadın bir rüya nasıl hem bu kadar güzel hisstetirip aynı zamanda canını yakabilmişti. Deli gibi sevdiğiniz ama ulaşamadığınız şeyler hep böyle hissettirmez mi hem mutlusun , hemde o ulaşılmazlık canını yakar. peki bu rüya ne için daha fazla canım yansın diye mi böyle güzel anlar görüyorum onunla ama canım daha fazla yanabilir mi bunu bilmiyorum. Hemde o gidecekken ben onu deli gibi severken . Başlangıç: 2018 Bitiş: 10.01.2021Complete
𝐡𝐚𝐫𝐫𝐲 𝐩𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫, 𝘵𝘳𝘢𝘴𝘩
Sonsuz bir kaynak olan internetten edindiğim, J.K. Rowling'in yaratmış olduğu Harry Potter ve Büyücülük Dünyası evrenine ait alıntıları, çizimleri, hayranlar tarafından oluşturulan hayali sahneleri ve nicelerini kendi dilime çeviriyorum. ↢ ❀ ↣ ➼ Kapağı @readefrou (♥︎♡︎♥︎) tasarlamıştır.Complete
Content Guidelines