Hiç kimse dünyaya düşman olarak gelmezdi. Onları birbirne düşman eden şey; yıllar önce toprağa gömülen öfke, susmayan kin ve babalarından kalan yarım bir savaştı. Çünkü bazı kavgalar bitti sanılırdı. Oysa sadece çoçuklarına miras kalırdı.
İnsan nefreti sonradan öğrenirdi. Bir babanın sustuğu yerde evladı devam eder, yarım kalan savaşlar nesilden nesile taşınırdı.
Ve bazı hikayelerde insanlar birbirini tanımadan önce, birbirinden nefret etmeyi öğrenirdi.
Onlar da dünyaya düşman olarak gelmemişdi. Aynı göğün altında, aynı toprağın üstünde büyümüşlerdi. Ama biri öfkeyle kuşatılırken, diğeri kinle yetiştirilmişdi.
Ailelerinin yarım bıraktığı savaş yıllar içinde büyümüş, sonunda gelip onların hayatına yerleşmişti.
Daha birbirlerini tanımadan, birbirlerinden nefret etmeyi öğrenmişlerdi.
---
Ya Eleni Adille, Oruç Şerifle büyüseydi?
---
18+
Tüm hakları saklıdır