SON SƏHİFƏ

Bir düyünü çözmək, qaranlıqda qalan bir hadisənin pərdəarxasını aydınlığa qovuşdurmaq üçün insanda eyni anda üç fərqli duyğu hökm sürməlidir: qorxu, cəsarət və həyəcan. Bu gün mən tam olaraq bu üçbucağın ortasındayam. Hal-hazırda daxilimdə qorxu ilə həyəcan amansız, səs-küylü bir yarışdadır. Qorxu mənə "dayan" deyir, həyəcan isə ürəyimi yerindən çıxaracaq qədər sürətlə döyünür. Amma mənim daxili dünyamda qaydalar fərqlidir; cəsarətim o qədər sarsılmaz və böyükdür ki, hər iki duyğunu heç düşünmədən tapdalayıb ön plana keçir. Bəlkə də mənim özümdə ən sevmədiyim, məni zaman-zaman təhlükənin tam mərkəzinə itələyən ən qorxulu xüsusiyyətim də elə budur... Həddindən artıq, bəzən isə kor-koranə olan bu cəsarətim.