ΑΡΧΕΙΟ 17

Όταν ο Άρης δέχεται τη νυχτερινή δουλειά στο αρχείο ενός εγκαταλελειμμένου ψυχιατρικού νοσοκομείου, πιστεύει πως θα είναι εύκολα χρήματα. Μόνος, μέσα σε άδειους διαδρόμους και σκονισμένους φακέλους, η μοναδική του υποχρέωση είναι να ψηφιοποιεί παλιές κασέτες καταγραφής ασθενών.

Μέχρι που βρίσκει μία χωρίς όνομα.

Χωρίς ημερομηνία.

Χωρίς καταγεγραμμένο ασθενή.

Και όταν πατάει αναπαραγωγή... ακούει τη δική του φωνή.

Στην αρχή πιστεύει πως είναι κάποιο αρρωστημένο αστείο. Όμως η κασέτα περιγράφει πράγματα που δεν έχουν συμβεί ακόμα. Ήχους που θα ακούσει λίγα λεπτά αργότερα. Πρόσωπα που δεν έχει γνωρίσει. Και μια πόρτα στο εγκαταλελειμμένο νοσοκομείο που σύμφωνα με τα αρχεία... δεν υπήρξε ποτέ.

Όσο οι νύχτες περνούν, οι καταγραφές γίνονται πιο προσωπικές. Πιο βίαιες. Πιο αδύνατο να εξηγηθούν. Και κάπου ανάμεσα στις χαλασμένες φωνές και στους σκοτεινούς διαδρόμους, ο Άρης αρχίζει να καταλαβαίνει μια τρομακτική αλήθεια:

Κάποιος τον ηχογραφούσε πριν καν φτάσει εκεί.

Και κάποια αρχεία...

δεν έπρεπε ποτέ να ανοιχτούν.