Sana geç kaldım

Bir kadın düşünün...
Güçlü görünmekten yorulmuş ama yine de dimdik duran.
Kalbi kırıldıkça daha sessiz olan, en çok da sevildiğine inanmak isteyen biri.
Giderken bile ardında hüzün bırakan, gözleriyle bile hikâye anlatan bir kadın...

Bir adam düşünün...
Herkese omuz olmuş ama kendi yükünü kimseye anlatamamış.
Sert görünmeyi öğrenmiş çünkü kırıldığı yerden bir daha toparlanamamış.
Sevdiğinde gerçekten seven, ama sevgisini göstermeyi hep geç öğrenen biri...

Bir kız düşünün...
Annesini hiç tanımadan büyümüş ama onu her gün özlemiş.
Babası gibi suskun, annesi gibi derin bakışlı.
Kalbinde hep eksik bir ev hissi taşıyan...
Soramadığı sorularla büyüyen, ama yine de sevgiden vazgeçmeyen biri.
Ve bir gün, yıllardır sadece hayal ettiği evin kapısını çalacak kadar cesur...