KÖR İLTİCA

"Aşkın ısıtamadığı kalpleri, nefretin koruyla yakmaya geldiler."

Eskiler der ya; bir varmış, bir yokmuş...
Aslında bir varmış, hiç yokmuş. Ve yok olan, bu dünyada zaten hiç var olmamış olandı.

​Büyük bir facianın, karanlık bir kazanın gölgesinde iki hayat un ufak oldu. Bir ruh alevler içinde yanıp kül olurken; diğeri yaşarken her gün, her nefeste yeniden öldü.

Adaletin çoktan can verdiği, her gün ölümlerin ve ruhi çöküşlerin yaşandığı kirli bir düzende; artık savaşan kalpler yoktu. Sadece, savaşan çaresiz bedenler vardı. Ölümün o soğuk yüzüne her şeyini feda edenler, bir ülkeye adaleti getirmek için önce kendi varlıklarından vazgeçtiler.

​Yekta Han Şahsuvar.

Nam-ı diğer Y.H.Ş.

​Yıkılmış bir ülkeye kendi adaletiyle can vermek için ant içmiş, karanlık bir örgütün lideri. Çıktığı bu dönüşü olmayan, kanlı ve zorlu yolda; kaderi acımasız bir düğümle, ruhu da bedeni de amansız bir hastalıkla pençeleşen bir kadının patikasına sapıyor:

Mehlika Saygın.

​İşte asıl büyük savaş, o iki enkazın karşı karşıya geldiği an başlıyor. Çünkü yaşayarak ölenler, aslında bu dünyada hiç yaşamamış olanlardı.

​Bir nefret, bin yangını harlar.

Bir aşk ise, bin koru kalbe saplar.

​Karanlığın içinden yükselen o buz gibi, acımasız sesiyle elindeki silahın namlusunu Mehlika'nın göğsüne doğrulttu:

​"Yaşadığın süre boyunca, nefes aldığın her saniyede; ruhunda, aklında, bedeninin her zerresinde ölmek için yalvardığın o seslerin izleri olacak. Sen değil yaşamak, ölmek için her gün benim gözlerimin içine bakıp yalvaracaksın! Asıl yaşama gayen, her gün öldüğün o kaderin birer haykırışı olacak. Ölüsün, ölensin Mehlika. Daima ölensin."

Olaylar tamamen bir kurgudan ibarettir. Gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir alakası yoktur!!!