ARAF | hiczep
- Reads 1,827
- Votes 131
- Parts 5
Ongoing
Last published Sat, May 30, 2026
Geçmişin küllerinden doğan o eski öfke, korkunun susturduğu bir çığlıkla, masum bir nefesin gölgesinde yeniden tutuşuyor.
All Rights Reserved
#266
taşacakbudeniz
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Dildâr
Dildâr, gönlü hükmü altında tutan sevgili.
Vedalar Hicranı Beklemez (HicZep)
Hicran'ın Trabzon'a döndüğünü duymak bile Gezep'i şaşırtmıştı. Gitmişti; dönmeyecek sanmıştı. Oysa bazı insanlar uzaklaşır, ait oldukları yerden kopamazdı. Yıllar sonra, aynı şehirde karşı karşıya geldiler. İkisi de durdu. Kısa bir an... Ne geçmiş soruldu ne de gelecek konuşuldu. Adeta ağızlarını bıçak açmadı. Sadece bakıştılar. O birkaç saniyede Gezep, unuttuğunu sandığı özlemin hâlâ diri olduğunu anladı. Hicran ise gözlerini kaçırmadan, gitmenin insanda bıraktığı izleri görüyordu. Sonra ikisi de yürüdü. Ama o kısa bakış, yılların susturamadığı her şeyi yeniden uyandırmıştı ve bu bakış ne ilk olacaktı ne de son...
BIÇAK YARASI(HİCZEP)
gezep hicrana bakıyordu karşı karşıyaydılar gezep hicrana yaklaştı gezep:dilerim ki bugün o bebeğin mezarına gittiğim gibi allah seninde mezarına gelmeyi nasip etsin hicran Hicranın gözlerinden yaşlar akıyordu gezep elini cama vurduğu için eli kanıyordu hicran uzanmaya çalıştı Gezep:BIRAK hicran:gezep kanıyor gezep:çok mu umurunda hicran...çok mu umrunda kızım demiş ve hicranı bırakıp gitmişti hicran ise gözlerinden yaşlar akarak arkasından baktıComplete
Can Kırıkları , Hiczep
Hicranın ikizleriyle Trabzon' a gitmesiyle hikayemiz başlar. Hiczep fan fiction dır.
Karanlıkta İki Kalp
"Herkesin bir karanlığı vardır; ama Süleyman Varoğlu'nun karanlığına 'Gazap' derler. Furtuna ailesi için intikam bir yemin, Hicran içinse kaçış imkansız bir rüyadır. Namluların gölgesinde, kanlı bir savaşın tam ortasında iki kalp... Biri nefretle buz tutmuş, diğeri korkuyla titriyor.
Sana geç kaldım
Bir kadın düşünün... Güçlü görünmekten yorulmuş ama yine de dimdik duran. Kalbi kırıldıkça daha sessiz olan, en çok da sevildiğine inanmak isteyen biri. Giderken bile ardında hüzün bırakan, gözleriyle bile hikâye anlatan bir kadın... Bir adam düşünün... Herkese omuz olmuş ama kendi yükünü kimseye anlatamamış. Sert görünmeyi öğrenmiş çünkü kırıldığı yerden bir daha toparlanamamış. Sevdiğinde gerçekten seven, ama sevgisini göstermeyi hep geç öğrenen biri... Bir kız düşünün... Annesini hiç tanımadan büyümüş ama onu her gün özlemiş. Babası gibi suskun, annesi gibi derin bakışlı. Kalbinde hep eksik bir ev hissi taşıyan... Soramadığı sorularla büyüyen, ama yine de sevgiden vazgeçmeyen biri. Ve bir gün, yıllardır sadece hayal ettiği evin kapısını çalacak kadar cesur...
Content Guidelines