the palace where time broke

128 years ago, pinatay niya ako.

Ngayon, siya rin ang naghahanap sa akin.

Ako si Amara. Architecture student lang ako na-assign sa Intramuros para sa thesis ko.
Siya si Mateo. CEO na malamig, seryoso, at bawal sa tulad ko.

Pero bakit tuwing nakikita ko siya, parang may boses sa ulo ko na bumubulong ng

"Mariana..."

Bakit tuwing tumitingin ako sa lumang orasan sa palasyo, parang tumitigil din ang puso ko?

Sabi niya, gumalaw daw yung orasan nung umalis ako.
Sabi ng panaginip ko, mamamatay daw ako ulit sa kamay niya.

Hindi ako naniniwala sa multo.
Pero paano kung ako yung multo na matagal na niyang hinahanap?

Sa palasyong tumigil ang oras, nagkita kaming muli.

(pero handa ka na bang mamatay ulit, mahal ko?)