TOPRAĞIN KEHANETİ

TOPRAĞIN KEHANETİ

  • WpView
    Reads 3,732
  • WpVote
    Votes 236
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jun 24, 2026
Mardin'in toprakları üzerinde kalan iki düşman Ağalık. Nesillerdir devam eden kan davası. Son bulması gereken dava. Toprağın kehaneti rol oynadı. İki düşman Ağalığın en küçük kızı ve en büyük oğlu toprakların üzerinde hayat buldu
All Rights Reserved
#74
savaş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • (KIZILBÖRÜ) Mahalle, Asker Ve  Çocukluk
  • Kırık Kalpler Durağı
  • AŞK YENİDEN
  • Bir Küçücük Civciv | Tamamlandı
  • Düşman Aşkı
  • Virane Kelebek [Berdel]
  • AŞK ESİN'TİSİ (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin
  • ELFİDA/BERDEL [DÜZENLENİYOR]
  • ÖMÜRLÜK KELEBEK

Göğsüme çekip yatağa uzandığımızda, bütün o kocaman, gururlu adamlığı bir anda sıyrıldı üstünden. Bir çocuk gibi, sığınacak bir yer ararcasına bana sokuldu. Fısıldarken sesi, doğrudan göğsümün içinde, kalbimin tam orta yerinde yankılandı: "Şurasını... özledim." Dedi, kelimeleri boğuktu. Sonra göğsümün en kuytudaki, en korunaklı aralığına başını soktu. Derin bir nefes aldı, sanki ciğerlerine beni, kaybettiğimiz bütün ayları çekecekmiş gibi için için kokladı. Kollarını belime doladı, sıkı sıkıya, bir daha asla bırakmayacakmışçasına. Nefesi tenimi yakıyor, ıslak kirpikleri cildime yapışıyordu. "Bir çocuğun annesine muhtaçlığı gibi," diye fısıldadı, sesi göğsümde titreyerek, "ben sana muhtaç kaldım Nazlı. Ciğerimde nefes, canımda can gibiydin. Alsan da götürsen, bıraksan da gitsen, o muhtaçlık hiç bitmedi bende. İçimi kemirdi, beni benlikten çıkardı."

More details
WpActionLinkContent Guidelines