ADI BAHAR
- Reads 523
- Votes 73
- Parts 7
"Adı Bahar baba. " dedi Mahir.
"Yüreğimi bahar bahçe yapan, içime çiçek açtıran Bahar."
Herkese, her şeye karşı güvenini yitirmiş masum bir kadın...
Kalbi kırık olduğu kadar da; sanki içindeki bütün ışık birer birer söndürülmüş. İnsanların sesinden bile yorulan, en çok da "güven" denilince korkan bir kadın...
Bir yanda sevdası, diğer yanda içinde sakladığı ağır bir sırla yaşayan bir adam...
Konuşsa sevdiğini kaybedecek, sussa kendi vicdanında boğulacak kadar çaresiz bir adam.
Peki iki yaralı ruh, birbirine gerçekten şifa olabilir miydi?
Yoksa kader onları, birbirinin en derin yarası olmak için mi aynı yola sürüklemişti?
Belki de bazı insanlar hayatımıza iyileştirmek için değil...
Canımızın en acıyan yerini bize göstermek için girerdi.
Şiddet +18 Sahneler, şiddet olacaktır.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SIĞINTI YÜREK (DÜZENLENİYOR)
"Ben seni severken yalnızca sana değil, kendime karşı da yenildim." ................... Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek, kaç darbeye dayanabilirdi? Bir beden, hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın, kaç farklı yerinden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın, Midyat'ın tozlanmış sokaklarında büyümüş, kaderin kirli oyunlarıyla karşı karşıya kaldığında yanında kendi doğurduğu bir evladı, içinde ise yıllarca büyüttüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangaların ağırlığıyla gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu, evet. Fakat susmak, her zaman kabullenmek değildi. Bazen insanın içinde biriken kelimeler, en keskin bıçaklardan daha tehlikeliydi. Heja'nın da dilinde yıllardır sakladığı bir anahtar, o anahtarın açacağı bir kilit vardı. Gün gelecek, kilit kırılacak yıllarca zincire vurulmuş kelimeleri özgürlüklerini ilan edecekti. Ve Heja, o gün yalnızca yanan olmayacaktı. Yakan olacaktı. İşte bu, Heja Akcan'ın kanla yazılmış yeminiydi. --- Küfür, olumsuz içerik ve cinsel içerik bulunmaktadır. Okumadan önce dikkate almanızı rica ederim.
KIRIK KALDIRIMLAR (ZORLA EVLİLİK)
+18 şiddet cinsellik argo içerir.!! MAHALLE KURGUSU.!!! Miray Karabulut: Ailesinin sevgisinden mahrum büyümüş, hayatın erken yaşta olgunlaştırdığı on yedi yaşında kıvırcık saçlı, ela gözlü bir kız. Tek sığınağı mahallenin gürültülü sokaklarıyken, şimdi o sokaklar onun en büyük hapishanesi olmak üzere. Dahan Aras Soykan: Mahallenin ağır abisi, omuzlarında koca bir ailenin yükünü taşıyan yirmi yedi yaşında, mavi gözlü, sert ve öfkeli bir adam. Karabulut ismine duyduğu nefret onun en büyük zırhıyken, o zırhın en zayıf noktasından vurulacağından habersiz. |sene 2023| Yıllar önce yaşanan ve Süleyman Soykan'ın ölümüyle sonuçlanan o lanet kaza, iki ailenin arasına aşılmaz duvarlar örmüştü. Karabulutlar ve Soykanlar, aynı mahallede iki sokak arayla birbirlerine düşman olarak yaşadılar. Ta ki o pazar gecesine kadar... Bir sokak düğününde çekilen silahlar, dökülmeye hazır kanlar ve patlama noktasına gelen öfke, mahallenin en saygı duyulan ismi Osman Karabulut'un tek bir cümlesiyle yön değiştirdi: "Bu kan davası bitecek. Miray ve Dahan evlenecek." Biri henüz reşit bile olmamış, hayalleri yarım kalmış bir kız; diğeri ise öfkesinden kalkanlar örmüş, çocuk gördüğü biriyle evlenmeye zorlanan koca bir adam. Mahallelinin bitmek bilmeyen dedikoduları, ailelerin dinmeyen nefreti ve bu zoraki evliliğin getirdiği o büyük uçurum... Düşmandan Aşka (Enemies to Lovers): Nefretin, öfkenin ve gururun adım adım nasıl başka bir duyguya evrildiğini göreceksin. Zoraki Evlilik (Forced Marriage): Sırf ailelerin kanı dökülmesin diye nikah masasına oturan iki insanın, aynı evin içinde verdikleri o sessiz savaşı okuyacaksın.
Kış
Huzur her bekleyişin ardında saklıdır... Yıl 1592 Bir yaz vakti yetim kalan Hümeyra tek başına hayatını idame ettirmeye çalışır. Bir kış vakti hiç beklemediği anda kapısı çalınır ve bir komutana ev sahipliği yapar. Bir kış aşk kapıyı çalacak.
kara hüküm(celladın güneşi)
(kaderinden kaçamazsın aksine kaçmaya çalıştıkça daha da içine çekilirsin...) Amed'in kurak topraklarında, çocukluğu bir dedenin kucağında son bulan, adı ölümün gölgesiyle mühürlenmiş bir adam: Cellat Bedirşah. Amerika'nın gökdelenleri arasında hukuk okuyup adalet aramış, ringlerde yumruklarıyla kendine bir dünya kurmuştu. Ama kader, onu dedesinin vasiyeti ve sekiz amcasının gölgesiyle geri çağırdı. O artık sadece bir hukukçu ya da bir boksör değil; Bedirşah aşiretinin pimi çekilmiş bombası, dedesinin intikam yeminiydi.Kendine bile acıması olmayan, kendi canını hiçe sayan bir adamın, düşmanına vereceği tek şey ölümdür. O, Bedirşahların namlusuna sürülmüş en tehlikeli mermi; o, geri dönüşü olmayan bir yıkım. Bir kafesin içinde zarafetiyle büyüyen, okuma yazmayı gizli saklı öğrenmiş, bakışlarında fırtınalar taşıyan bir kız: Güneş Güngörmez. Babası bir can almıştı, bedelini ise Güneş'in çocukluğuyla ödetmişlerdi. O, bu karanlık kan davasının ortasında doğan, kimsenin söndüremediği ama kimsenin de ısınmasına izin vermediği o asi ışıktı. Daha on sekizine bile girmeden, iki ailenin felaketi olmaya adaydı. Güneş, gözlerinde dehşetle o caniye baktı. "Sen bir katilsin!" diye bağırdı sesi titreyerek. "Manyaksın sen! Nasıl yaparsın bunu? İnsan canı almak o kadar kolay mı?" Cellat, ifadesiz yüzü ve zifiri karanlık gözleriyle ona yaklaştı. Sesi, toprağın altından geliyormuş kadar derinden ve soğuktu: "Boşuna yakarma küçük hanım! Bizim derdimiz senin o soysuz soyunla... Ben sizin ailenizin celladı olmaya geldim. Amedi Güngörmezlere dar etmeden ölmem bile!"Complete
Sessiz berdel
(BÖLÜMLER BURDAN DEVAM EDECEKTİR) Konuşamayan Mira, ailesindeki acı ve haksızlıklarla mücadele ederken, abisinin başlattığı kan davası nedeniyle sessizce feda edilir. Geleneklerin gölgesinde, sessizliğin içinde bir direniş hikayesi... SESSİZ BERDEL ADI İLE YAZILAN İLK KİTAPTIR.
Takipçim
"Sadece seni çok sevdiğimi ve en sevdiğim takipçim olduğunu söylemek istedim. Hersey için teşekkür ederim. Umarım görüşürüz sevgilim. Seni seviyorum" +18 Uyari: AngstComplete
ESARET
Selim bırak beni insanlar bize bakıyor! Baksınlar karım değil misin istedikleri kadar baksınlar belki senin göremediğin aşkı onlar görür gözlerimde...
Leylî Kaftan
Doğu serisi: 2 Hilda ve Botan'ın hikayesi.. Yetişkin içerikli kurgu olup çocukların okuması zinhar yasaktır. Kınalı ellerine gözlerini iliştirerek beklemeye başladı yatağın ucunda. Ölümü bekler gibiydi. Zaman akmıyor durmuştu adeta. Kalbi acı, korku ve merakla yanıp tutuşuyordu. Kiminle evleneceğini kime eş gideceğini sormamıştı bile. Sonra gölge düştü kapıdan içeriye. Ellerinin terini eteğine silerek kalktı ayağa. Zangır zangır titriyordu. Babasının sözlerini anımsıyordu. ' Kefenle ancak dönersin.' demişti. Adam'ın durumu ise ondan farksız değildi. Soğuk ve uzak kuru bir sesle, ' Hoşgeldin.' dedi. Hilda ne için hoş geldiğini zamanla anlayacaktı. Yüreği yandığı kadar yakacaktı ama bunu bilmesi belki de yıllar alacaktı... 11 Ocak 2026 Doğu'da. 1.ci🏅 25 Ocak 2026 🥇Tutku'da
Bir Yarada Sen Aç
Güzgelin kitabımdan Cesur ve Elif 'in hikayesidir.. "Adıyaman'ın bir hikayesi var mı dayı? -Bu memlekette neden tütün ekilir bilir misin? Ciğerimizi yakmış sevdaların dumanı dışa vursun da bize kan kusturmasın diye.
KADERİMİ DEĞİŞTİREMEZSİN
Gözleri boş, kaşları çatık, yorgun bir şekilde Rahel'e bakıyordu. Hiçbir şey söylemeden pencere kenarındaki eski koltuğa oturdu. Rahel korkudan vücudunun titrediğini hissediyordu. Ne yapacağını bilemez bir şekilde adama bakarak "Ne istiyorsunuz benden, kimsiniz siz?" diye titrek bir sesle fısıldadı."Azat Şeyhanlı benim adım. Sen de Rahel Yılmazsın""Beni neden buraya getirdiniz?" Diye korka korka sordu. Biraz daha yaklaştı ona doğru adam. Yavaşça, "Abin yüzünden buradasın," dedi. "O şerefsiz hayatının hatasını yaptı ve ben de seni almak zorunda kaldım." "Abim mi? Onun sizinle nasıl bir işi olabilir ki?" Bunu söylemesiyle karşısındaki adamın gözlerini karardığına şahit oldu."Önce o sesini kıs! Abin kardeşimi kaçırdı. Benim kardeşimi! Bir aşiret kızını kaçırmaya cüret etti , bunun bedelini bütün ailesi ödeyecek. En çok da sen ödeyeceksin." ----------------------------------------- Rahel Azat'ın ona doğru yaklaşmasıyla kafasını sağa doğru çevirdi. Böylece Azat'ın dudakları boynuna dokunmuş oldu. İkisi de derin bir nefes aldı. "Daha ne kadar kaçacaksın benden, benim olanı benden saklayamazsın."Uzaklaşmak isteyerek hareket etmeye çalıştı ama bu Azat'ın kollarını daha da sıkılaştırmasına neden oldu. Sonra bir cesaretle gözlerini Azat'a dikti."Senin olan bir şey yok burada. Ben senin falan de-"Sözünü kesen şey Azat'ın dudakları olmuştu. Hızlıca alt dudağını emerek düşünmesine fırsat vermeyen ateşli bir anın içinde buldu kendini Rahel. Bacaklarının okşanmasıyla onları Azat'a doğru sardı. Aynı sertlikle karşılık veriyordu. Azat onu kucaklayarak odadaki yatağa öpmeyi bırakmadan yatırdı. Dudakları boynundan aşağı doğru öpücüklerle devam etti ve göğüs arasında durdu. Derin bir nefes aldı Azat. "Bu kokudan beni kimse mahrum edemez yavrum, sen bile."
"Ben seni severken yalnızca sana değil, kendime karşı da yenildim." ................... Bir ağıt ne kadar acı olabilirdi? Bir yürek, kaç darbeye dayanabilirdi? Bir beden, hangi yangına körükle gidebilirdi? Bir kadın, kaç farklı yerinden kanatılabilirdi? Yüreği acıyla harmanlanmış bir kadın, Midyat'ın tozlanmış sokaklarında büyümüş, kaderin kirli oyunlarıyla karşı karşıya kaldığında yanında kendi doğurduğu bir evladı, içinde ise yıllarca büyüttüğü onlarca umudu vardı. Heja, diline vurulan prangaların ağırlığıyla gelecek darbeyi beklemeye başladı. Suskundu, evet. Fakat susmak, her zaman kabullenmek değildi. Bazen insanın içinde biriken kelimeler, en keskin bıçaklardan daha tehlikeliydi. Heja'nın da dilinde yıllardır sakladığı bir anahtar, o anahtarın açacağı bir kilit vardı. Gün gelecek, kilit kırılacak yıllarca zincire vurulmuş kelimeleri özgürlüklerini ilan edecekti. Ve Heja, o gün yalnızca yanan olmayacaktı. Yakan olacaktı. İşte bu, Heja Akcan'ın kanla yazılmış yeminiydi. --- Küfür, olumsuz içerik ve cinsel içerik bulunmaktadır. Okumadan önce dikkate almanızı rica ederim.
More detailsContent Guidelines