Kördüğüm

Yalanların içinde saklanan doğrular, sırların içinde büyüyen yalanlar vardı.
Ama önemli olan onların varlığı değil; hangi sırayı takip ettikleri, hangi yalanın içine hangi gerçeğin gizlendiği ve o doğruları nasıl bir araya getirebildiğinizdi.

İdil Aksu, yıllar önce kaybolan abisinin gölgesinde yaşamaya alışmıştı.
Bir insanın yokluğu zamanla hafiflemiyordu.
Sadece insanlar acıyı taşımaya alışıyordu.
Abisinin eski okuluna başladığında aradığı şeyin yalnızca geçmişten kalan birkaç iz olduğunu sanmıştı.

Ta ki kendini, İzhar Sarp Aksu’nun kaybolmadan önceki son arkadaşlarının arasında bulana kadar.
Dışarıdan kusursuz görünen dört kişilik bir grup.
Yıllardır süren dostluklar.
Yarım kalan cümleler.
Birbirine hiç benzemeyen hikâyeler.
Ve herkesin sakladığı başka bir gerçek.
İdil zamanla şunu fark edecekti:

Bazı insanlar gerçeği saklamıyordu.
Gerçeği yeniden yazıyordu.
Ama en büyük problem şuydu:
O gece ne olduğuna dair herkes farklı şeyler anlatırken kimse tamamen masum görünmüyordu.