Son satranç taşı

Minel Aksoy, bu ismi son kez kullanıyorsun, artık resmi olarak bir ölüsün. Eğer olur da cehennem saydığın bu yerden kurtulup tekrar Minel Aksoy olmak istersen sadece bir oyun, sadece bir... O oyun sana özgürlük, bana ise yılların gücünü verecek. Şimdi söyle bakalım Mira Davis, ismini yok ettim, yeniden doğacak mısın? Yoksa gerçekten ölecek misin?"
​Her şey tek bir gökyüzü kırılmasıyla başladı. Okyanusun ortasında bir yerlerde, ardımda beni öldü bilen bir aile ve feda edilmiş bir geçmiş bırakarak indim o uçaktan. İnsanın kendi cenazesini uzaktan izlemesi gibiydi. Artık resmi kayıtlarda yoktum; sadece acımasız bir kadının elinde, ölü bir kadının maskesini takmaya zorlanan bir hayalettim.
​Ve o, bu kanlı kumarın mutlak hakimiydi. Herkes onun gücünden kaçarken, ben onun en zayıf, en tehlikeli yerine sızmak zorundaydım. Tam kalbinin ortasına, o derisinin altında sakladığı ve dokunduğum an ikimizi de, oyunu da bitirecek o sırra...
​Oyun yeniden kuruluyor ve bu tahtada piyonlar asla hayatta kalamaz.
​Belki de oyun bitti. Şimdi tahtada sadece tek bir hamle hakkı kaldı. Sıra kimdeydi?