Krew i Rdza

Osada zostaje zamknięta po pierwszych przypadkach zakażenia.

Objawy szybko wymykają się spod kontroli: gorączka, krwawienia, silne osłabienie, a potem zmiany neurologiczne i agresja. Część ludzi umiera w kilka godzin. Część traci świadomość i atakuje innych. Są też przypadki, które nie kończą się śmiercią - ale też nie wracają do normy.

W ciągu krótkiego czasu osada przestaje funkcjonować. Drogi ucieczki zostają zablokowane, a wewnątrz zaczyna się walka o przetrwanie. Ludzie izolują się w budynkach, dochodzi do starć, egzekucji i prób powstrzymania zakażonych. Nikt nie ma pełnej kontroli nad sytuacją.

Rheavan wchodzi do osady w trakcie jej rozpadu.

Nie jest wysłany jako ratunek i nie działa w imieniu żadnej strony. Jego celem jest odnalezienie kobiety, która według mieszkańców może być powiązana z początkiem zakażenia.

Kobieta przeżywa infekcję w sposób inny niż pozostali. Zmiany w jej ciele nie postępują według znanego schematu, a jej stan budzi zainteresowanie zarówno osób próbujących ją zabić, jak i tych, którzy chcą ją zatrzymać do badań lub przesłuchania.

W miarę jak sytuacja w osadzie się pogarsza, Rheavan musi przedrzeć się przez coraz bardziej niebezpieczne strefy, gdzie nikt już nie odróżnia zakażonych od zdrowych, a każda grupa działa według własnych zasad przetrwania.

To nie jest już lokalna epidemia.

To sytuacja, której nikt nie kontroluje.