02.02
  • WpView
    Reads 2
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 26, 2026
Babam öldüğünden beri ona mesaj atıyordum. Attığım hiçbir mesaja cevap gelmiyordu... ta ki o geceye kadar. "Ben babanız değilim. Telefonu barda buldum." O mesajla başladı her şey. Bir yabancıya alıştım. Sesini görmeden sevdim. Kırıklarını ezberledim. Ama bazı insanlar hayatına girmek için değil, seni kendileriyle birlikte bitirmek için gelir. 02.02'de tanıştık. 02.02'de kaybettim. Ve bazı saatler, insanın içine sonsuza kadar saplanır.
All Rights Reserved
#1
02
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • GÜLÇEHRE
  • Sevdalı Ağa
  • KARANLIĞA TESLİM: 5 Milyonluk Esaret (+18)
  • Müvekkilim bey| texting
  • yayıncı.
  • ●SiRAYET🌹●    (Bade Mahallesi)
  • KONUK SEVMEZ DENİZ
  • MORTEM
  • Her Şey Para İçin!
  • MANŞET AŞKIM: PARIS

Hayatın ne getireceğini hiçkimse bilemezdi. Yüzleştiği ihanetin sonucunda yıllarını içeride yitirmiş bir adam özgürlüğüne kavuştuğunda karşılaşacağı sürprizden habersizdi. Yıllar ondan birçok şey götürdüğünü düşünüyordu: neşesini,inancını ve merhametini. Peki gerçekten öyle miydi, karşılaştığı manzaraya kayıtsız kalabilecek miydi? "Nasıl? Nasıl yani?" konuşurken kekelememe engel olamamıştım. Duyduklarım karşısında vücudumdaki bütün kanın çekildiğini hissediyordum. Ben hâla duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırken karşı tarafta polis memurunun her şeyin kontrol altında olduğunu hissettirmeye çalışan konuşması devam ediyordu. "Kendisi ekiplerimiz tarafından karakol civarında bulundu. Üzerinde telefon numaranızın bulunduğu mektup sayesinde sizlere ulaştık. Şu an karakolumuzda, durumu iyi. Uygunsanız gelip teslim alabilirsiniz."

More details
WpActionLinkContent Guidelines