Küllenen Yürekler
- Membaca 56
- Vote 37
- Bab 4
Bir söz var . Belki duymuşsunuzdur . Erkekliğin 10 da 9u kaçmaktan geçer falan derler ya hani ,aslında insanların çoğu hep kaçar . Ama insanlardan değil . Kendilerinden kaçar.
Bende kaçtım . En çok da kendi benliğimden. Aynalar beni görüyor diye üzerine örtüler örttüm, insanlar içimi görür diye onlardan kaçtım. Hata yaptım belki de .
Kendimi yeniden bulmaya karar verdim . Küllenen yüreğimi yeniden bulucağım yola hoşgeldiniz .
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#85
kayıp
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
KÜL KOKAN HAYALLER
Sahi büyümek neydi? Büyümek; Bir çocuk kırılganlığında kurulmuş hayaller, temizlenmesi gereken ruhlar, sönmesi gereken yangınlar ve umut adına yapılmış fedalardı. Öyleyse yangınlar, hayallerinden kurtulması gereken bir çocuğa mı aitti; yoksa umudun temizlenmesi uğruna feda edilen ruhlara mı? Temiz umutlar mı kurtarırdı büyüyeni; yoksa kül kokan hayaller mi?Lengkap
ATEŞ ÇİÇEĞİ
Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi' insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan'a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...
Müphem • Politik Drama
Yeni bir yapılanma devletin derinliklerinde sessizce yükselirken, Enfal Doyran yalnızca genç bir siyasetçi değildir. MİT tarafından seçilen, iki farklı kimlikle çalışan, sorumlulukları kadar sırları da ağır olan bir kadındır. 2026-2028 yılları arasında Adalet Sosyalist Partisi'nin Fatih ilçesindeki ilk kadın gençlik kolları başkanı olarak, siyasetin görünen yüzüyle, görünmeyen yüzü arasında ince bir çizgide yürür. Karşısında ise görev süresinin sonuna yaklaşan, geçmişi sırlarla dolu eski Cumhurbaşkanı Muhammed Emin Erden vardır. Yıllara yayılan dosyalar açıldıkça, güç dengeleri değişir, sadakatler sorgulanır, magazin bile bu dünyanın bir parçası hâline gelir. Ve Enfal, bu yolculukta, hayatını derinden etkileyecek bir gerçekle yüzleşir. Bu, bir kadının siyasette var olma mücadelesi kadar, devletin karanlık yüzüne tutulan bir ışıktır. "Bu kitapta geçen tüm karakterler, olaylar ve diyaloglar hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir. Herhangi bir gerçekliği temsil etmemektedir"
YAPBOZDAN HAYATLAR
"Бриллиант упавший в грязь, всё равно остаётся бриллиантом. А пыль,поднявшаяся до небес, так и остаётся пылью... " Yani "Çamura düşen bir elmas hala bir elmas olarak kalır. Ve gökyüzüne kadar yükselen toz ise, toz olarak kalır ... " Kalbim;çamura bulanmış,parçaları çamurun içinde üzerine ışık vurdukça renkli yansımalar oluşturan bir elmas.O kalpteki güzel hisler de umutlar da üzerine saniyelik vuran ışık kadar can bulup ardından tekrar dönüyor hissizliğine. Kalbin kapısına dayanmış iki adam;biri dışarda,biri içerde.Biri girmek için çabalıyor,diğeri çıkmak için. "Ne bir sığınak ne bir yuva ne de bir liman olabilirim sana çünkü yaşadığımı hissettirecek kadar bile atan bir kalp bırakmadılar bana..."
Beyaz Kardelen
Bu,yaprakları kana bulanmış bir kardelen çiçeğinin acılı hikayesi.. "-Dikkat et sözlerinle beni yaralıya bilirsin"dedim. Arkasını dönecekken durdu. Belli belirsiz gülüp,nefesini bıraktı. "-Kendi kalbime silah dayayacak kadar cesaretli değilim"dedi.
SATRANÇ
Kader bazen bir doğumhanede başlar. Bir gece, iki ağlama sesi ve yıllar sonra kurulmuş karanlık bir masa... Kurallar değiştiğinde, güç değil zekâ konuşur. Bu hikâye bir aşkın değil, bir kaderin hikâyesi. ♔ ♚
KARTEL +18
Türkiye'nin yeraltı dünyasını yöneten devasa bir imparatorluk. Kartel. Ve bu imparatorluğun tahtında oturan adam: Kuzgun Karahan. Kuzgun senelerce yeraltı dünyasına hükmetti. Ta ki bir gün karşısına çıkan gizemli bir kadın, kurduğu bütün düzeni altüst edene kadar. Kuzgun, hayatına giren bu kadın sayesinde en yakınlarından birinin ona ihanet ettiğini öğrenir. Üstelik bu ihanet, yıllardır geçmişte kaldığını sandığı bir sırrın peşini açar. Efsun Hazen yalnızca bir devlet görevlisi değildir. O, Kuzgun'un geçmişine ait, çoktan mezara gömüldüğü sanılan en büyük günahın anahtarını elinde tutan kadındır. "Sana bir seçenek sunmuyorum, Karahan." dedi Efsun, acımasızca. "Ya benim adamım olursun ve Kartel'i içeriden yıkarsın ya da bildiğim bu sır benimle birlikte mezara gider." Bir tarafta Türkiye'nin en tehlikeli adamı. Diğer tarafta onun ipini elinde tutan gizemli bir kadın. Teslimiyetle başlayan bu zorunlu ortaklık, sırlar açığa çıktıkça kanlı bir hesaplaşmaya dönüşecektir. Çünkü asıl düşman henüz maskesini düşürmemiştir ve gerçekler, göründüğünden çok daha karanlıktır.
SONSUZ AKİS
"Bazı yaralar sadece sevgiyle değil, ortak bir nefretle iyileşir." Yıllarca babasının gölgesinde, onun yarattığı karanlıktan kaçmaya çalışarak yaşadı. Kalbinin kapılarını ilk kez birine açtığında, o kapının ardında hayatının en büyük sınavının beklediğini bilmiyordu. Aşık olduğu adam, hayatını mahveden adamın en büyük düşmanıydı. Şimdi bir seçim yapmak zorunda: Ya geçmişin küllerinde yanacak ya da düşmanıyla el ele verip o küllerden yeni bir dünya kuracak. Bir intikam hikayesi mi, yoksa imkansız bir kaçış mı?
SANCAK KAPANI
Elisa, karanlığın damarlarına işleyen o kusursuz sistemi yıkmak için doğmuş gibiydi; Aras ise o sistemin ta kendisiydi soğuk, kusursuz ve dokunulmaz. Birinin hedefi diğerinin yıkımıydı. Ama ihanetin en keskin yerinde, düşmanlıkla örülmüş o ince çizgi çatladı; planlar birbirine çarparken kalpler, hesaplanmamış bir ihtimal gibi aynı yerde durdu. Ve en tehlikelisi oldu: Elisa, Aras'ı alt etmeye çalışırken ona yenilmeyi değil... ona ait olmayı öğrendi. Aras ise hiçbir zaman kontrolünü kaybeden biri olmamıştı. Ta ki Elisa, onun düzenini ilk kez sarsana kadar. Onu çözmeye çalıştıkça daha da içine çekildiğini fark etti; sanki yıllardır kapalı duran bir kapı, ilk kez aralanıyordu. İkisi de aynı oyunun iki farklı tarafıydı ama artık sınırlar bulanıktı. Çünkü bazen en büyük ihanet, düşmanı yok etmek değil... onu korumak istemekti.
KAÇINILMAZ SON (BİR MUCİZE)
- Gitmene izin vermeyeceğim! Benim seninle arama ancak ölüm girer. Başka hiç kimseye, hiçbir şeye izin vermem. Sesindeki netlik içimde bir yerlere dokundu ve bundan nefret ettim. Yüzümde alaylı bir tebessümle ona döndüm ama gözlerimden ciddiyet akıyordu. - Bizim aramızda zaten ölüm var sadece bedenleri bize ait değil. İlk kez bakışları değişti bileğimi tutan eli titredi ve gözlerini yumdu duymamış olmayı dileyerek, ardından korkar gibi son çare tekrar bana baktı, baktı ve gördü, gördü ve anladı. Artık bana nefes olamazdı. Boğulurdum yanında o da gördü bunu bakışlarını kaçırdı, görmeye tahammül edemiyordu ve bir adım geri gitti. Arkamı döndüm dik durmaya çalışarak, döndüğüm gibi tekrar bana baktığını hissettim ve o an son kez sesini duydum. - Burada bitmedi! bunu sende biliyorsun... *** "Kim olmak zorunda kaldın, kim sebep oldu bunlara, kim yıktı seni? Adın ne? Hayır, o değil; gerçek adın. Olmak istediğin, kim olmak istiyorsun? Haykır, izin vermeyenlere inat; bağır, susturanlara inat. Yak, yandığın kadar; yık, yıktıkları kadar; acı ver, çektiğin kadar; öldür, öldüğünden daha fazla. Aksın kanları, damarlarındaki son damlaya kadar; göz yaşların kuruyana kadar ağladın, kan ağlattılar sana. Bırakma, bir damla kanları bile kalmasın bedenlerinde. Unutma, hatırla: kimsin sen, adın ne?"
Sahi büyümek neydi? Büyümek; Bir çocuk kırılganlığında kurulmuş hayaller, temizlenmesi gereken ruhlar, sönmesi gereken yangınlar ve umut adına yapılmış fedalardı. Öyleyse yangınlar, hayallerinden kurtulması gereken bir çocuğa mı aitti; yoksa umudun temizlenmesi uğruna feda edilen ruhlara mı? Temiz umutlar mı kurtarırdı büyüyeni; yoksa kül kokan hayaller mi?
Detail lengkapPanduan Muatan