Alyeska'ya Kadar

Bazı insanlar gider... ama gidişleri bile yarım kalır.

Alyeska, Uluova'dan ayrıldığında geride sadece bir ev değil, söylenmemiş cümleler ve yarım kalmış bir çocukluk bırakmıştı. Yıllar sonra geri döndüğünde ise hiçbir şey bıraktığı gibi değildi; ne kasaba, ne insanlar, ne de içindeki o eksik parça...

Alp ise o eksikliğin içinde büyümüştü. Sessizleşmiş, içine kapanmış ve duygularını ringlerde susturmayı öğrenmişti. Boks, onun için bir spor değil, konuşamadığı her şeyin yerini tutan bir dildi artık.

Alyeska geri döndüğünde aynı yerdeydiler... ama aynı zamanda çok uzaktaydılar. Çünkü bazı hikâyeler yeniden başlasa bile, aynı şekilde devam etmez.

Aşiyan Tepesi ise hepsini sessizce izliyordu. Deniz her zamanki gibi dalgalanıyor, rüzgâr ise söylenmeyen her şeyi taşıyordu.

Ve kimse şunu bilmiyordu:
Bazen en zor şey gitmek değil, geri döndüğünde hiçbir şeyin seni beklediğin gibi olmamasıdır.