Beyaz Işık

Yaman ile Hazel birbirine aşık sıradan bir çiftti. İkisi üniversitenin ikinci sınıfında tanışmıştı. Hazel mimarlık Yaman ise hukuk okuyordu.
O gün üçüncü yıldönümlerini kutlamak için yemeğe gideceklerdi. Hazel'in ısrarları üzerine arabayı o sürüyordu. Karşı şeritten yanlış yoldan gelen tır ile çarpışmışlardı. Hazelin son hatırladığı beyaz bir ışıktı. Gözlerini açtığında hastane odasındaydı. Doktor gelip ona kötü haberi verdi. Hazel'in dünyası başına yıkılmıştı. Belki bu kadar ısrar etmese kaza olmayacaktı. Ama bir yandan onun hatası da değildi. Tır yanlış şeritten geliyordu sonuçta. Bunların psikolojisiyle kendini eve kapattı. Sürekli Yaman'ın mezarına gidiyordu. Aradan geçen altı ayın ardından bir gün arkadaşlarının zoruyla eğlenmeye çıktı. Oldukça fazla içmişti. Tam sendeleyip düşecekken Burak kolundan yakaladı. Ve o günden beri de bırakmadı.

Günümüz (7 yıl sonra)
Bu fotoğraftaki Yaman olabilir miydi? Kendim gidip gözlerimle görmem lazım bunu. Bir hışımla şirketten çıktım. Eve gidip valizini topladım. Arabaya atlayıp İzmir'e gittim. Burak defalarca aramasına rağmen yanıt vermemiştim. Gittiğim yer Meryem Ana'nın pansiyonuydu onu gördüm. Artık eminim bu kesinlikle Yaman'dı.
Yaman: Hoşgeldiniz hanımım.
Hazel'in gözleri kararır.