The Boy Written Like Poetry

Inside the grand music room of Velmorian University known as The Ivory Hall, doon ko unang nasilayan ang isang lalaking tila hindi ginawa para sa ordinaryong mundo. Ang kaniyang mga daliring sumasayaw sa ibabaw ng grand piano, at presensyang parang hinugot lamang mula sa isang kathang-isip na nobela. Masyado siyang perpekto upang maging totoo.

Maging sa pagiging totoo niya at sa ugaling parang imahinasyon, ay doon ko tuloyang naging bahagi siya ng kuwento ko. Subalit sa katagalan siya na mismo ang naging kuwento.

Chapter after chapter, poem after poem, I wrote him with trembling hands and a heart far too devoted for fiction.

At mula roon, nabuo ang aking nobelang may pamagat na:

"A Man Higher Than Fiction."

Dahil sa lahat ng tulang naisulat ko, sa lahat ng nobelang aking binuo, mayroon lamang akong iisang paborito, ang lalaking naging sentro at bida sa aking kwento.

"Among every poem I have written, every story I tried to create... you were the only one who felt like art instead of fiction."
-Celestia Evangeline Verona ✍️