Yaklaşık iki saattir yoldayım geri döndüm. Doğup büyüdüğüm topraklarda Mardin'de yim . Ama çok farklı biri olarak. ben artık eski Aylin değilim onların bildiği saf , sessiz , sakin , boyun eğen Aylin yok artık . Arabayı park ettim Akman konağın . Hiç bir zaman sevilmediğim değer görmediğim hep fazlalık olarak görüldüğüm o konağı önündeyim. Avludan bana şaşkın gözlerle bakan akrabaları kapıdaki korumalar aldırış etmedim . Bagaş'dan bavulu almak üzüreydim ki bir koruma gelip " Ben alayım hanım ağam siz zahmet etmeyin " Davranışı ne kadar doğru olsa da bana garip geldi " Dikkatli olun özel eşyalar var " dedim hemen bagaş'dan bavulları dikkatli bir şekilde indirdi. Kapıyı iki koruma açtı hepsi bir ağızdan " hoş geldiniz hanım ağam " dediler " sağolun " dedim ve konağa adım attım gördüğüm ilk kişi bana bu güne kadar hiç abilik yapmayan hatası yüzünden daha on yaşımda berdel olduğum abim olan Yaman ağa hemen yanında babam olan ama hiç babalık yapmayan Fırat ağa vardı. "Hoş geldin Aylin sonunda evinin yolunu bulabildin " dedi sert ve aşalayıcı bir sesle Fırat ağa "Evim gibi olsaydı yolunu bulurdum Fırat ağa " dedim bende aynı tonda . Fırat ağa bunu dememi beklemiyormuş gibi önce şaşırdı sonra kaşlarını çattı sert bir sesle "Sen babana nasıl Fırat ağa dersin babanım ben senin saygılı ol " dedi " Fırat ağa bu günü kadar bana bir kez babalık yapsaydın sana baba derdim " dedim sakin ama sert bir sesle .
More details