Ang maikling makatang kwento na ito ay isang taos-pusong pamamaalam - paghingi ng tawad sa mga hindi pagkakaunawaan, pag-amin ng damdamin, at panalangin para sa kapayapaan. Ipinapahayag nito na ang mga imperpeksiyon ay hindi dapat pagdudahan kundi yakapin, na mas piliin ang kababaang-loob kaysa sa pagmamataas, at ipagkatiwala ang bukas sa Diyos. Bagama't may kirot, nagtatapos ito sa pag-asa: na parehong magniningning ang mga buhay, kahit magkahiwalay, sa gabay ng pananampalataya at biyaya.
Tous Droits Réservés