KAR TANESİ
- Reads 13
- Votes 1
- Parts 1
Ongoing
Last published Sat, May 30, 2026
Bazı insanlar hayatımıza gelmezler.
Sadece içimizde eksik olan parçayı uyandırırlar.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KALPTEN SAVAŞ
İnci Melek, yaralı asker Turan Alp'in yanında hem doktor hem koruyucu olur. Savaşın gölgesinde ve hastane koridorlarının sessizliğinde, acı, kaygı ve belirsizlik arasında kalplerinin sessiz çarpışmasını hissediyorlar. Görev ile duygular arasında sıkışan ikili, hem kendi sınırlarını hem de birbirlerine duydukları bağı keşfeder. Korku, umut, acı ve şefkatin iç içe geçtiği bu kitap, duyguların en yoğun halini gözler önüne serer. Kitap bizzat kendim yazıyorum.
Güz Kılıcı
Bir cinayet büroda komiser yardımcısı olan kadın, yeni işlenen cinayet dosyasında iki yıl önce mesleğini bırakmış komiser ile ortak olarak çalışmak zorunda kalır. Fikirleri ve yöntemleri zıt olan ikili başta birbirilerinden hiç hoşlanmaz. Ama zıt kutuplar birbirini çeker, değil mi?
GEÇMİŞİN YÜKÜ
Bazı karşılaşmalar vardır, karanlık dünyanızın içine parlak bir yıldız doğar ve sizi bambaşka bir insan yapar, terk edilirsiniz, yalnız kalırsınız, zorlu engellerden geçersiniz ama birbirinizr güveniniz asla kaybolmaz ve kazanan herzaman iyiler olur. Bu hikayemizde küçüklüğünden itibaren yalnız bırakılan Kız karakterimiz Alya ve Küçük yaşından itibaren erkenden büyümeye ve eline erkenden silah alan erkek karakterimiz Alphan Boranın hikayesi masalımıza hoşgeldin iyi okumalar. Alya&Alphan Bora
Perestiş
Kendi zamanından geçmişe giden başarılı ve asi bir doktor... Allah'tan başka hiç bir şeyden korkmayan bir bey oğlu...
Gölgeye Dokunmak
Önce her şeyimi aldın benden. Yıllarca kendi karanlığımda savruldum. Sonra sen belirdin, her şeyim oldun benim. Bir daha o karanlığa terk etme beni... ~Gölgeye Dokunmak
24. MADDE
Yaşam, ölüm ve Araf. Yarım kalan vedalar, sevda'ya iz kalmış aşklar. Uzun yolculuklar ve sonu gelmeyen tükenmişlikler. 18'de vazgeçilen hayatlar, 24'lük umutlar, 19'da yapılan vedalar. Sayılar ve insanlar. Ben Turna Sarper, bu benim hikayem.Complete
GÜVENEMEM
Güven, bazıları için sadece bir kelime. Leyla içinse bir savaş... Beş yaşında ailesini kaybeden Leyla, yıllar sonra kendini geçmişiyle yüzleştiği bir okulda bulur. Sessizliğiyle ördüğü duvarların arasına; çocukluğundan gelen tanıdık bir bakış, Çağrı... Ama güven kolay kurulmaz. Hele ki yıkılmışsa defalarca. Bir yanda geçmişin karanlığı, diğer yanda kalbinin derinliklerinde filizlenen hisler... Dostluk, ihanet, aşk ve sırlarla örülü bu hikâyede herkesin bir maskesi, Leyla'nınsa bir sınavı vardır. "Güvenemem"; kayıplarla yoğrulmuş bir kalbin, yeniden atma cesaretini bulma hikâyesi.
AİLE BEDELİ
"Koşun, ağlıyor! Tepki veryor! Ağlıyor!" Günün ağarmasıyla, şiddeti yükselen bebek ağlaması yurdun her yanındaydı. Doğduğu günden bu yana ağlaması bir kez duyulmayan bu bebeğin, ilk kez böyle bir anıyla karşılaşılıyordu. Yurdun müdiresi dahil herkes başında dikilmişti, minik oğlanın. Bir kadın endişeyle konuştu. "Canı yanıyor olmasın? Normalde asla ağlamazdı." Diğer kadınların tercümanı olmuşcasına herkesin başını aşağı yukarı salladığını gördü. Onunla en çok ilgilenen kadın konuştu bu sefer de. Ellerini karnında toplamasından gergin olduğu anlaşılıyordu. "Dört ayda, bir ilk. Belki de kötüye değil iyiye işarettir." Haklı olabilirdi. Müdire, olaydan bağımsız bir soru yöneltti. "Çocuğu evlat edinmek isteyen adamların dosyalarını getirir misin, Juliet?" Yanındaki genç kız anında önüne eğilip doğruldu. "Hemen, Müdire Hanım." Kız koşar adım büyük salondan çıkarken diğerleri bir süre daha bebeğe bakınmaya devam ettiler. Hafif kilolu müdire, ellerini eteğinde gezdirdikten sonra "Hepiniz işinizin başına dönün," diyerek emir verdi. Salondaki bütün kadınlar dışarı çıktığında beşiğin içindeki bebeğe daha da yaklaştı. Tam üstünde durduğunda ağlak ve kızarmış gözlerle bakıyor çocuk ona. Çıkan sesleri az da olsa kesilmişken müdirenin ağzından tek bir cümle çıkıtı: "Hayata hoş geldin oğlum." Kendi oğlunun bu durumlara düşeceği aklının ucundan geçmezdi. Gözleri dolduğunda, bir damla yaş düştü bebeğin yanağına. Garip bir şey olmuştu o sırada. Küçüğün ağlaması kesilmiş, gülmeye başlamıştı. Müdire gözlerini usulca açtığında gördüğü manzarayla tebessüm etti. Çok pişmandı. Yaptığı şey için çok pişmandı ancak çaresizdi. Sonuç ne olursa olsun tek bir şey değişmiyordu. O, suçsuz bebeğini değil; kendi mutluluğunu seçmişti.
FEVERAN
"Tek bir sorunun cevabını istiyorum." dediğinde o kadar netti ki, artık aramızdaki mesafe sadece fiziksel değil, duygusal olarak da büyümüştü. "Bu piçle aranda ne var?" Duraksadım. İşte bu, cevabını benimde bilmediğim bir soruydu. Gözlerinin içine bakmakla yetinirken sessiz kalmam onu daha da öfkelendiriyormuş gibi çenesi kasıldı. "Karaca," dedi dişlerinin arasından. "Sevgilin mi?" Sevgilim değil demek istedim ama yapamadım çünkü bu işleri daha beter bir hale sokardı. Sevgilim demek istedim ama onu da yapamadım çünkü içimde bunu söylememi engelleyen bir şeyler vardı. Yardım dilenircesine baktım sadece mavi gözlerine. Zihnimde büyük bir duygu seli vardı. Boğuluyordum. Anlaması gerekiyordu. Neden anlamıyordu? Beni her zaman konuşmasam bile anlayan adam şimdi anlamıyordu. Ya da belki anlamak istemiyor, ağzımdan sevgilim değil cümlesini duymak istiyordu. . . . . . Oğuz & Karaca.
KALBİN PUSULASINA UZAKLIĞI
"Çocukluğundan yaralananlardan geriye gözyaşı kalır, derler; çocukluğu yara olanlardan ise geriye bir hiç kalırmış." İçinde büyüttüğü ateşle birlikte yok edilen çocukluğunun intikamını almak isteyen Efnan Sara Algan; yıllar önce, kendi içinde ailesini iki kurşunla yok ettikten sonra, ilk kez karşılarına çıkar ve intikamı için ilk adımı babası ile ortak olmasıyla atar. Yıllarca bunun senaryosunu aklında kurar ve kendi kendine oynar. Biliyordur ki, aklında kurduğu hiçbir senaryoda unutamadığı o kahverengi gözler yoktur. Bilmediği ise, o kahverengi gözler artık tanıdığı değil, tanımadığı adama aittir. Tanıdığı, geçmişteki prensiyken; tanımadığı, babasının sağ kolu olan o adamdır. Artık her şey Efnan Sara için birbirine girmiştir. İnandıkları bir yanılsama, göremedikleri ise gözlerine bir kâbus olarak çökmüştür. Gerçekleri ise umutla tutunmak istediği, o kahverengi gözlere sahip olan Almir Asaf Bornav'la bulmak ister. Gözlerinde toprak taşıyan adamla. ---
İnci Melek, yaralı asker Turan Alp'in yanında hem doktor hem koruyucu olur. Savaşın gölgesinde ve hastane koridorlarının sessizliğinde, acı, kaygı ve belirsizlik arasında kalplerinin sessiz çarpışmasını hissediyorlar. Görev ile duygular arasında sıkışan ikili, hem kendi sınırlarını hem de birbirlerine duydukları bağı keşfeder. Korku, umut, acı ve şefkatin iç içe geçtiği bu kitap, duyguların en yoğun halini gözler önüne serer. Kitap bizzat kendim yazıyorum.
More detailsContent Guidelines