ARAMIZDA KALSIN
- Reads 263
- Votes 49
- Parts 3
Ongoing
Last published Tue, Jul 7, 2026
Ayça için hayat, doğup büyüdüğü o sıcak mahallenin sokaklarından ve yıllardır kalbinin en kuytu köşesinde büyüttüğü platonik sevdadan ibaretti. Sokağın hemen karşısında yaşayan, çocukluğundan beri adeta gölgesi olan o genç adama beslediği aşkı içine gömmek, onun için bir yaşam biçimi haline gelmişti. Aynalara küskün esmerliği ve bir türlü barışamadığı kusurlarıyla Ayça, onun "ulaşılmaz" dünyasında asla yer bulamayacağını çok iyi biliyordu. Aşık olduğu adamın başka ile tayini çıkınca beyninden vurulmuşa dönen Ayça, deli bir rüzgara kapılarak aşk itirafını yapar ve her şeyin bittiğini sanar.
Zaman geçip roller tamamen tersine döndüğünde; gidenler pişmanlıkla mahalleye geri döndüğünde ve Ayça'nın hayatına yepyeni bir hikaye dahil olduğunda, aşkın ve gururun o tatlı savaşı asıl şimdi başlayacaktı.
**
"Ayça...Lütfen."
"Bu gün burada konuşulan her şey aramızda kalsın."
**
All Rights Reserved
#98
mahalle
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Gülzar-ı MiR
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
Ev Arkadaşı?|CemNis
Yarışma bittikten sonra sadece Cemal ve Berkan kalmıştı yanımda fakat biz Cemal ile ayrı bir eve çıkmıştık bu çok eğlenceliydi, ama artık bazı şeyler yolunda gitmiyordu bakışlar hal ve hareketler değişmişti kabullenmek zordu ~Biz eğleniriz diye çıkmıştık bu yola Elimize yüzümüze bulaştıracağımızı nerden bilebilirdik?🦋~Complete
Merhaba Ögretmenim (Tamamlandı. )
"Kaybedecek bir aydınlığın yoksa karanlıktan korkmazsın..." dedi kadın sonrasında ise adama sıkıca sarıldı. Onunla nefes almak bile kadına bir ömür sürerdi.Complete
Sisli Gece
Cumhuriyet Savcısı Ada Savcı için bu, sıradan bir cinayet dosyası olarak başlamıştı. Yedi gün arayla işlenen cinayetler... Birbirine benzeyen kurbanlar... Ve her seferinde geride bırakılan o tuhaf, açıklanamaz detaylar. Her şey çözülüyor sandığı anda, aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark etti Ada. Gerçek, bazen en yakında saklanır. Bazen en güvendiğin insanın içinde. Ve bazen... fark ettiğinde artık çok geçtir. Sis dağılmaya başladığında, Ada'nın önünde tek bir gerçek kalacak: Bu hikâyede herkes masum değil. Sisli Gece, güvenin yavaş yavaş çürüdüğü, gerçeğin ise ancak her şey bittiğinde ortaya çıktığı psikolojik bir gerilim hikâyesi.Complete
ARAFTA ZEMHER_i
Wattpatta yazılmış ilk ARAFTAK_İ ZEMHERİ ADLI KITAPTİR TÜM TELIF HAKKARI BANA AİTİR UYGUNSUZ İÇERIK İÇERMEKTEDİR KAN, VAHŞET, YARALANMA, ZORLA ALIKONULMA, KÜFÜR ,+18 , PSİKOPAT, ZARAR GÖRME GIBI ŞEYLER İÇERMEKTEDİR . ÖNCEDEN UYARİYORUM . DÜŞMANDAN AŞKA 😛 Odaya gir ve müşteriyi memnun et " ( bu adam fazlasıyla kaşınıyodu ) tekrar göz devirmekle yetinmiştim ama ben bu adamın yüzünü bir tane yapıştırmadan o Ölmicektim . Kapının kolunu yavaşça uzandım ve kapının kolunu yavaşça aşağı indirdim kapı açtıgım anda tok bir ses kulağıma nüfus etmiş kulağımda çınlama yaratmıstı çınlama esnasında yüzüme çarpan sıcak sıvı ile vicudum titremisti elim bedenimden bağımsız bir şekilde yüzüme çarpan sıvıya dokunmuş ve yavaşça aşağı süzülmüştü elim titriyordu yavaşça gözlerimi açarak elime baktım ( s*ktir ) affallamış gözlerle elime bakakalmıstım şielimde kırmızı bir sıvı vardı .... Sarapti dimi bu şaraptır ya şarp olsun lütfen şarap ya şarap bak kırmızı ..... ...
LAHZA-Ölümün Nefesi (+18)
Doğum gününde yeni bir mekâna gitmek sadece eğlenmek içindi. Vera için bu gece, geçmişe inat atılmış küçük bir adımdı. Biraz alkol, biraz müzik, biraz da unutma isteği... Sarhoşluğun cesaretiyle mekânın alt katındaki dövmecinin kapısını araladığında tek düşündüğü şey basitti: Sadece bir dövme yaptıracaktı. Ne olabilirdi ki? Ama bazı seçimler geri dönüşsüzdür. Adam, kendi tenindeki sembolün aynısını Vera'nın derisine işlediğinde, o sadece mürekkep değildi. Farkında olmadan onu bir çetenin lideri ilan etmişti. Artık Vera sadece soyadı yüzünden ölümle lanetlendiğine inanılan bir kız değildi. O, karanlığın tam merkezindeydi. Peki ölümle anılan bir soyadının taşıyıcısı... Birine hayat olabilir miydi? Birine nefes?
Karanlığa Rehin
Sırtımı o soğuk duvara yaslamış, titreyen ellerimle gömleğinin yakasına tutunmuştum. Dışarıdaki kıyamet, o silah sesleri umurumda bile değildi artık. Tek gerçeğim, önümde etten bir duvar gibi duran, beni bedeniyle dünyaya kapatan bu adamdı. Aras, alnını alnıma yasladığında, o tanıdık kahve kokusuna karışan metalik kan kokusunu aldım. Gözlerimin içine bakıyordu; o kapkara gözlerde artık buz dağları erimiş, yerini önlenemez bir yangına bırakmıştı. Elimi kaldırıp yanağına yasladım. "Bırak beni," diye fısıldadım gözyaşlarımın arasından. "Öleceksin Aras, bırak gideyim." Aras, bileğindeki o eski, deri bilekliği parmaklarımın arasına sıkıştırarak başını iki yana salladı. Sesi bir yemin gibiydi. "Yıllar önce o yağmurlu sokakta beni hayata döndüren sendin Lalin. Şimdi sıra bende. Seni o karanlığa vermem. Ölürüm ama seni o karanlığa vermem."Complete
Kendi Başarın
Uyarı: Ana karakterler arasında aldatma yoktur! Efsun kendi ayakları üstünde duran kendi başarısı ile bir yerlere gelen bir karakter iken Naz kendi ayakları üzerinde duran birinden yardım alan başkalarının başarısı ile bir yerlere gelmeye çalışan bir karakter bunların başından geçen olaylar ayrıca Efsunun kalbi boş durmuyor aşık oluyor aynı şey karşı taraf içinde geçerli bir şans verin derim...
LİDERİN GÖZLERİ
Aras ben sen iyileş diye o kadar uğraşırken sen nasıl ilaçlarını içmessin" Gölerimi ondan çekip başka tarafa çevirdim "Bende sana verdiğim sözü tutmasam gitsem senden,ayrılsam senden nasıl olur" Hemen önüme gelip yalvaran gözlerle bana baktı "Özür dilerim birtanem, özür dilerim bebeğim, lütfen gitme benden söz veriyorum bundan sonra hepsini kullanıcam, yeterki beni bırakma ben sensiz yaşıyamam" ♠ Toksik ve takıntılı ilişki sevenler burayaaa>>>>>>>>
KABA ÇOCUK (TAMAMLANDI)
Uykusuz bir adamdı o. Bir rüyaya dalma hayaliyle pervaneleşmişti. Birden bire hayatına giren genç kız ona uyku, rüya vââd ediyordu. Böyle bir teklifi geri çeviremedi genç adam. Ve yorgun ruhunu sonsuz bir uykuya teslim etti... ~~~~~~~~~\~\ * TÜM HAKLARI SAKLIDIR * *DÜZENLEMEYE ALINMAMIŞTIR* *TAMAMLANDI*Complete
İki farklı dağ, iki ayrı aşiret... Birinde yatağa mahkum bir adam: Mirza Altunhan. Diğerinde narin ama dimdik duran bir kadın: Gül Karahanlı. Aşiret töresinin gölgesinde, geçmişin kanlı hesaplarıyla şekillenen bir evlilik... Gül, abisinin işlediği bir günahın bedelini bedenini vererek öder. Mirza ise yıllar önce geçirdiği bir kazanın ardından yatağa mahkûm, sesi susmuş, yürüyemez bir adamdır artık. Ama gözleri konuşur. Gözleri, Gül'e dokunur. İntikamla başlayıp, şefkatle büyüyen bir beraberlik. Suskun bir aşkın gözlerle yazılan hikâyesine dönüşür. Gül başta yalnızca merhametle yaklaşır Mirza'ya. Fakat zamanla kalbi, onun bakışlarındaki kırılmışlığı, içindeki çığlığı ve unutturulmaya çalışılan umudu duyar. Şefkatiyle kanatlanan bu aşk, yalnızca iki yüreği değil, iki aşireti de yeniden şekillendirecektir. Ama Altunhan konağında fırtınalar eksik olmaz: Hırs dolu bir üvey anne... Karanlık emelleri olan bir üvey kardeş... Ve her şeyin üstünü örten töre duvarları... "Bir insan ne zaman gerçekten sağ kalırdı? Bedenen iyileştiğinde mi, yoksa kalbine dokunulduğunda mı?" "Altunhan ile Karahanlı'nın kalemle değil, kalple yazılmış hikâyesi..." Aşkın susarak bile haykırıldığı bu roman, yüreklerin en derin yerine dokunacak. ---
More detailsContent Guidelines