Narin kalp
- Membaca 1,545
- Vote 994
- Bab 28
Bersambung
Publikasi terakhir Min, Jul 12, 2026
Bir kalp doktorunun yaşadığı olaylar fedakarlıkları ve doğru yolu bulma çabası
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#30
hayat
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Zihnin Düğümü
Zihin, kendi ördüğü ağda boğulan tekinsiz bir avcıdır. Kaçan anılar, silinen yüzler ve her gün biraz daha daralan bir zaman sarmalı... Etrafındaki çember daralırken ve hayatı içinden çıkılmaz bir girdaba dönüşürken, onun elinde kalan tek bir direnç noktası var: Yazmak. Dört duvar arasında, kırık bir kalemle kağıda dökülen her kelime, aslında akıl sağlığının sınırında verilen o büyük savaştan kalan son kanıtlar. Çünkü çözülmeyen her sır, zihnin etrafına atılmış yeni bir düğüm demek. Ve o düğüm sıkılaştıkça, gerçeğin nefesi kesiliyor. Susturulmak istenen bir ruh, kendi zihninin labirentinden çıkmayı başarabilecek mi? Yoksa yazdığı her cümle, onu dibe çeken o karanlık anaforun bir parçası mı olacak? Aklın bittiği, sanrıların başladığı yerde... Düğümü çözmeye hazır mısın?
MASUM (EZA)
Masum Eza 17.03.2026 Cennet ve Cehennem herkes bilinçli ,bilinçsiz ,bilerek veya bilmeyerek savaşıyordu ve ateşine odun taşıyordu aslında Pekı ya hayatın sillesini yemiş insanlar onlar hangi kategorideydi ? Araftaydı.... Bilinçsizce Bilerek veya bilmeyerek savaşıyordu . Varlığını delice hissettiğimiz ama yokluğuna tahammül edemediğimiz o duygular..... Kaç kere bizleri idam sehpasına götürmüştü kaç kere bileklerimizi kesmekten bizleri alıkoymustu İnsanoğlu yalnız kalmamalıydı yalnızlık Allah'a mahsustu Pekı ya içinizdeki yalnızlık o daha başkaydı. Karşısındaki astığı cesede baktı bu karşısındaki çürümüş şahıs bir kadının canına kastetmişti. Bu sonu fazlasıyla hak ediyordu "Güçsüze eziyet eden her kimse sonu böyle olacak " "Kusursuz bir cinayetti ." "Mottomuz neydi Kusursuz ve delilsiz olsun " ??????????‽‽‽‽‽‽‽‽ Mahi çok iyi bir insandı çok adaletli doğruyu her zaman her koşulda savunan bir ınsandı En çok da işi gereği Adaleti resmi yollarla sağlardı. Lakin bilmediği birşey vardı Anne ve babasının aslında ne işle meşgul olduğu Ve bunu çok acı bır şekılde acı bır gerçek ıle öğrenecekti Hayatı bir anda tepetaklak olacaktı Bunu öğrendiğinde aslında adaletin resmî yollarla sağlanmayacağı fıkrıne kapılmıştı Yanlış mıydı ? Bilinmiyordu .......................... "Ne sanıyordun sen Tek başına adaleti sağlayacağını mı ? " "Kendi adaletimi ise ;evet sağlıyorum " "Yanılıyorsun senin yaptığın adalet değil tam bir adaletsizlik üstelik tek başına sağlayamazsın anla bunu " "Adaletsiz olan ne söylesene Beni boşu boşuna yorma varsa bır delilin tak kelepçeni al götür Yoksa da beni meşgul etme çünkü değişmez . Adalet senin savunduğu şeyde değil Hele de senin gibilerin tekelinde hiç değil " ........................... "Tekrar bu kimlikle bu şekilde gidemezsin ? Aran
Koruyucu ( Kitap Oldu)
"Gözlerin kaybettiği annesine çok benziyor... Bizi hiç bırakma olur mu? Çünkü ölen kişiyi bizde annemiz gibi görüyorduk ve gözlerini annemize benzeten tek kişi Eray değil..." Cansu çizdiği resme bakıp "Bak burada bizim grubun resmini çizmiştim sanırım oraya bir kişiyi daha eklemem gerekecek." demişti. Ege resme bakarak tekrar aile oluyoruz sanırım. Eray koruyucusunu tekrar buldu." ⭐Wattpad de ki hali düzenlenmemiştir.⭐Lengkap
Dağ Ardındaki Güneş +18 (Düzenleniyor)
İki cihan birleşirse kalbini dolduramayan insanlar en büyük günahı üstlenirmiş. En çok can yakanlar onlar, en az canı yananlarda onlar olurmuş. Onlardan biri olan deniz kızının kalbini onu insanlardan koruyan dağlardan çıka gelen avcı Dağhanın diğer insanlardan farklı olarak bitmek bilmeyen sevgisi doldurmaya çalışmış. Avcı Dağhanın kalplerini avlamasını bekleyen kızların yerine kalbi olmayan Deniz kızının kalbini avı bilmişti. Bu kalbi doldurmak için her eziyete göğüs geren avcının uzun hikâyesi dağlardan hayvanlara, hayvanlardan insanlara kulaktan kulağa yayılmış. Deniz kızını öğrenen halk onu o alışık olduğu sulardan çıkarıp en acı şekilde, yakarak öldürmüşler. Bunu öğrenen Dağhan sevdalısını aramaya giderken külleriyle karşı karşıya kalır. Bedeni tamamen yok olan deniz kızının bir tek kalbi yanmamışmış. Çünkü kalbi keskin ama bir o kadar da değerli pırlantadanmış.
Çıkış Yok
düşünsenize birden sınıftayken ders sonu kapı aniden kilitleniyor ve kendinizi bir ölüm ÜÇKENİNDE buluyorsunuz. Peki ya bu çemberden sağ çıkabilecekmiydiler?...... Tabi Ölüm her an yanlarındayken. "ÖLÜM BİR OKULDA OLABİLİRMİYDİ?? YA DA ÖLÜM CABLARINI ALMAYA GELEBİLİRMİYDİ"
Hastane Günlükleri
Kurgu ürünü değil, psikolojik rahatsızlıkları sebebiyle hastaneye yatışı olan DKB sahibi bir hastanın gerçek günlüğüdür. Bu hasta kim mi? Doğru bildin, benim.Lengkap
KAR GİBİ
Hisler, insanlıklar... ve kayboluşlar. İnsan doğasının tüm zayıflığı. Burası Fransaydı tanıdık yuzler, bilindik insanlar, karanlık sokaklar... O gün o vagonda ne olmuşdu küçük kız şimdi nerdeydi? parisin en karanligindaki o depo sıradan bi yer mi, yoksa kaçınılmaz bir sona doğru gidenlerin son durağı mı? Bir...iki.. üç.....tik tak zaman geldi gerceklerke yüzleşmeye hazır mısınız?
Gecenin Senfonisi
Topraklar ikiye ayrıldı; Karanlık ve Aydınlık Taraf olmak üzere. İki krallıkta, birbirlerine yasaktı. Anlaşmalar, kan ile mühürlenmişti. Vera Storm, iki tarafın kanını da damarlarında bulunduran Tarafsız Kraliçe. Yıllar boyunca, gölgelere sığındı çünkü gerçeği biliyordu. Olduğu kişi ve güçlerinden dolayı öldürülecekti. Hayatta kalmak için sistemleri yıkması gerekiyordu, bin yıllık sistemleri yıkmak epey zorlu olacaktı. İki şansı vardı, ya ölecek ya da öldürecekti. |29.7.15|Lengkap
SİYAHIN ÖZGÜRLÜĞÜ (TAMAMLANDI)
Siyahtan kaçıp, beyaza sığınmak isterken arafta kalmış ruhların hikayesi. 🦉 "Kuzey, tüm bunlar kötü bir rüyaymışta birden uyanacakmışım gibi hissediyorum." dedi Elçin gözlerini denizden ayırmadan. Ben ise denize değilde Elçin'in gözlerine dikmiştim hayranlık içerisinde bakan gözlerimi. "Her şey daha güzel olacak, güzelim." dedim. "Kuzey, ya inanamıyorum ya da inanmak istemiyorum. Ama ben hiçbir şeyin güzel olacağı düşüncesine fazlasıyla uzağım." diye yanıtladı Elçin, benim konuşmamın hemen ardından. "Yarın her şey daha güzel olacak Elçin." dedim hayranlıkla bakan gözlerimi gözlerinden ayırıp bu kez gökyüzünde asılı duran parıltılı aya çevirirken. "Ya olmazsa Kuzey. Yarın vaadimiz ne olacak?" "Tekrarlarız, güzelim. Yarınlar güzel olana dek tekrarlarız." TAMAMLANDI!Lengkap
GÖĞE BAKMAYA YÜZÜMÜZ OLSAYDI
"Keşke," diye konuşmaya başladım titreyen sesimle. "Göğe bakmaya yüzümüz olsaydı." Başımı kaldırdım ve kısa süre önce orada olan ama artık giden ayın boşluğuna baktım. "İkimiz birden sevinebilirdik," Sesim öyle yenilmiş, öyle çaresiz ve yorgundu ki. Doğmaya başlayan güneşe baktım hemen sonra. "Tüm bunları yapmasaydın." Karanlıktı etraf. Ve soğuk. Annemin üstümü örtmesini beklemek gibiydi. Sessizdi. Hiç odama yaklaşmayan ayak sesleri gibiydi.
Zihin, kendi ördüğü ağda boğulan tekinsiz bir avcıdır. Kaçan anılar, silinen yüzler ve her gün biraz daha daralan bir zaman sarmalı... Etrafındaki çember daralırken ve hayatı içinden çıkılmaz bir girdaba dönüşürken, onun elinde kalan tek bir direnç noktası var: Yazmak. Dört duvar arasında, kırık bir kalemle kağıda dökülen her kelime, aslında akıl sağlığının sınırında verilen o büyük savaştan kalan son kanıtlar. Çünkü çözülmeyen her sır, zihnin etrafına atılmış yeni bir düğüm demek. Ve o düğüm sıkılaştıkça, gerçeğin nefesi kesiliyor. Susturulmak istenen bir ruh, kendi zihninin labirentinden çıkmayı başarabilecek mi? Yoksa yazdığı her cümle, onu dibe çeken o karanlık anaforun bir parçası mı olacak? Aklın bittiği, sanrıların başladığı yerde... Düğümü çözmeye hazır mısın?
Detail lengkapPanduan Muatan