Wiedźma

Wiedźma

  • WpView
    Reads 799
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 30, 2026
Starałam się zapomnieć. Ale dusza, w przeciwieństwie do ciała, nie ma przycisku 'reset'. Co zrobisz, gdy po stuleciach poszukiwań odnajdziesz swoją bratnią duszę... zamienioną przez potężną klątwę w jadowitego narcyza? W Warszawie roku 2090, pośród fioletowego smogu i bezdusznych algorytmów korporacji LOGIX-Global, żyje Anna. Dla systemu to tylko chłodna, pełna sarkazmu Starsza Operator Przepływu. W rzeczywistości to stara Wiedźma w swoim szóstym wcieleniu. Gdy w jej ręce trafia zakazana księga aktywowana magią krwi, jej pamięć eteryczna eksploduje. Anna rusza w bezwzględną podróż przez swoje poprzednie żywoty - od słowiańskiego wybrzeża, przez rycerską Francję i nędzną Anglię, aż po bogatego bankiera-karła w Ameryce. Wszystko po to, by zrozumieć, dlaczego jej ukochany Wiktor stał się emocjonalnym piekłem, które niszczy ją od środka. U boku wiernej przyjaciółki Karoliny oraz mrocznego syna Kaelena, Anna odkrywa sekret tkwiący w księdze: musi wydać wojnę mrocznej czarownicy z przeszłości i odprawić rytuał Nekrozy Duszy. Czy zdoła złamać wiekową klątwę, zanim jej obecne ciało obróci się w bazaltowy pył? Mroczny cyberpunk, dawna magia krwi, potężne rodzinne więzi i twardy, kobiecy cynizm. Przeczytaj pierwsze rozdziały sagi!
All Rights Reserved
#6
magiakrwi
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Strangers | Camren
  • Straszne ciekawostki ✔
  • Zodiaki • Harry Potter ✓
  • 13 powodów Clarke Griffin //  Clexa
  • Ocenka shipów z Amphibii
  • Harry Potter I Tajemniczy Eliksir
  • W Blasku Patronusa || Remadora ||
  • New Hero, New Me [SuperCanary] ✔
  • Wyprowadzka //Camren
  • KAI Dark Beast

2 część opowiadania "Where are you?" "We're not lovers, we're just strangers..." - Nigdy tak nie powiedziałam... - mówiąc patrzyła mi prosto w oczy. Jej tęczówki były szklane, a mokre od łez policzki ukazywały, jak cholernie ją to bolało. Jej dłonie drżały, co próbowała przede mną ukryć. Myślała, że ją znienawidziłam. Mimo wszystko walczyłam sama ze sobą, żeby nie zamknąć jej w szczelnym uścisku i nie zapewnić, że teraz wszystko będzie dobrze - dla mnie zawsze byłaś kimś więcej. - A mimo to uciekłaś i mnie zostawiłaś...jak mam Ci wierzyć, Camila?

More details
WpActionLinkContent Guidelines