Peki madem görmüştüm her şey bir hataydı, neden yıllarca bu adamı hissetmiştim kalbimde? Üstünden yıllar geçmesine rağmen neden ağlamıştım onun için? Ben de bilmiyordum.
"Ömür yalvarırım bana gel, bak çok esiyor yalvarırım." Yüzümdeki gülümseme o göremese de samimiyetsizdi. Ölmem onu bu kadar korkutmuyordu, bensiz kalma fikri onu korkutuyordu. Sevgim taptazeydi, hala belki ona kıyamaz atlayamazdım ya bu uçurumdan. İçimdeki çocuk o gittiğinden beri onu bekliyordu. Geleceğine emindi, onsuz yapamazdı sonuçta.
Çok geç kalmıştı.
All Rights Reserved