SAHNE BENİM

SAHNE BENİM

  • WpView
    Reads 2
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jun 4, 2026
"Neden oyuncu olmak istediniz?" Stüdyodaki parlak ışıklar üzerime akmaya devam ederken birkaç saniyeliğine duraksadım. Gözlerimi kameraya doğru çevirdiğimde gülümsememi yavaşça dudaklarıma iliştirdim. Adım adım gitmekte fayda vardı, daha doğal, daha çekici duruyordu. "Sahnede durmak hoşuma gidiyor," diye cevap verdim heyecanlı bir sesle. Bu benim ilk profesyonel röportajımdı. "Ve oyunculuğun bana göre olduğunu düşünüyorum. Sanki başka bir meslek yapamazmışım gibi geliyor." Tutkulu sözlerim karşısında sunucu başını sallayarak bana gülümsediğinde ellerimi masaya koydum. "Çok heyecanlı görünüyorsun ama," dedi sunucu adam. "Cevapların kendinden emin. Yoksa rol mü yapıyorsun? Sen gerçekte kimsin?" Bacak bacak üstüne attım. "Kim olduğumu biliyorsun," diye karşılık verirken kendimden bir hayli emindim. "Büge Aksel," Kısa bir an gözlerim beni çeken kameraya ilişti. Sanki seyircinin gözlerine bakıyordum. Herkesin evindeydim, herkes benimleydi, herkese aittim ama hayır, herkes bana aitti. Sırıttım. "Unuttunuz mu? Sahnenin ta kendisiyim."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Umay-Gerçek Ailem-
  • DELİNİN EN KOYU TONU [+21]
  • Ceza Kulübü
  • Izdırar: Karanlık Aşk
  • Kırık Kanatlar
  • LÂL/Gerçek ailam
  • Gönül Harbi (Gerçek ailem)
  • GÜNCE | Gerçek Ailem
  • SESİZ KIRILIŞ
  • SENDE SAKLI HİSLERİM|texting

Ben hiçbir zaman ailem tarafından onların çocuğu olarak görülmedim. Ben bir süs bebeğiydim. Beni istedikleri gibi giydirdikleri, istedikleri gibi hareket ettirdikleri bir süs bebeği. Ağzımı açmamıştım tüm bu yapılanlara. Çünkü ağzımdaki dikişler konuşup karşı gelmeme izin vermiyordu. Ancak bir gün artık bir şeylerin farkına vardığım zaman, herşey değişmişti. Kendi hayatımı zor da olsa kurmaya başlamıştım. Baskılara ve şiddette maruz kalsam bile hayallerimi gerçekleştirmem herşeyin bedeline değerdi. Ben Umay Taşkın yani artık Eraslan, 21 yıllık hayatımın, yaşadığım zorlukların çöp olduğunu öğrendikten sonra gerçek ailemle yaşamaya başlamıştım. İki aylık deneme sürecim ne kadar uzayacaktı ki? Hadi gelin hep beraber benim hayatımı okuyalım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines