KIZIL KADER

"Beni ilk gördüğünde ne düşündün?"
Başını hafifçe yana eğip birkaç saniye sessiz kaldı. "Dikkat dağıtıcı bir güzelliğin olduğunu." Dudaklarıma küçük bir gülümseme kondu. Sonra devam etti. "Peki sen? Seni şirketimde çalışmak zorunda bıraktığımda ne düşündün?"
"Seçim şansımı elimden aldığın an başına bela olmaya karar vermiştim."
Bu kez gülümseyen oydu. "Aslında bunun için çabalamana hiç gerek yoktu. O gece gözlerimi alamadığım saçlarına bakıp sana doğru adımlarken, bir gün en büyük zaafım ve kızıl belam olacağını anlamıştım zaten."

Onları bir araya getiren şey tesadüf değildi; kaderdi.
Küçük atışmalarla başlayan hikâyeleri, zamanla inkâr edemedikleri duyguların içine sürüklendi. Ancak bazı sırlar gömüldükleri yerde kalmazdı. Geçmişin gölgeleri, saklanan gerçekler ve beklenmedik ihanetler yollarını karanlığa çevirirken, ikisi de aynı soruyla yüzleşmek zorunda kalacaktı.
Kader onları birbirine bağlamıştı, peki birbirlerini kaybetmeden o kaderin bedelini ödeyebilecekler miydi?