22.17

22.17

  • WpView
    Reads 25
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jun 6, 2026
22.17 "Bazen bir insanı tanımak için yüzünü görmek gerekmez." Saat tam 22.17'de telefonuma bir mesaj geldi. Tanımadığım bir numara... Tanımadığım biri... Ama zamanla herkesten daha iyi tanıdığım bir yabancı. Kim olduğunu bilmiyordum. Neden beni seçtiğini bilmiyordum. Ama her gece mesajını bekliyordum. Sonra bir gün kayboldu. Tam onu aramaktan vazgeçmeye çalışırken hayatıma okulun basketbol takımının kaptanı girdi. Her şey olması gerektiği gibiydi. Ya da ben öyle sanıyordum. Ta ki kardeşimi kaybedene kadar... O günden sonra gördüğüm şeylerin gerçek mi, yoksa zihnimin bana oynadığı oyunlar mı olduğunu ayırt edemez oldum. Ve tam herkes benden uzaklaşırken, uzun zamandır sessiz olan o hesap yeniden mesaj attı. Ama bu kez farklıydı. Çünkü bazı sırlar ortaya çıktığında kalpleri kırar. Bazı gerçekler öğrenilmemelidir. Ve bazen seni en çok seven kişi, kim olduğunu asla tahmin edemeyeceğin kişidir. Bir mesajla başlayan bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değil. Özellikle de saat 22.17 olduğunda...
All Rights Reserved
#162
anonim
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • EŞİM DOSTUM
  • FIRTINAYA MAHKUM İRİS | +18
  • AZE
  • İPEKSİ BELA | Yarı Texting
  • İLK ÖPÜCÜK || TEXT
  • EX'İM Mİ? / Text
  • Halısaha |texting
  • KONUK SEVMEZ DENİZ
  • Cömert Abi / Texting
  • TAKINTILI MAFYA

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.

More details
WpActionLinkContent Guidelines