Yerde cansız yatan serçeye bakmak içimde ince bir sızı bırakmıştı.
Ama yavru kedinin, küçücük bedeniyle onun yanında durup karnını doyurmaya çalıştığını görmek, içimdeki bütün duyguları birbirine karıştırdı.
"Keşke ölmeseymiş," dedim, sesim kendimden bile saklamak istediğim bir kırgınlıkla çıktı. "Serçe yani... keşke ölmeseymiş."
Taehyung bir süre hiçbir şey söylemedi. Sonra yüzümü avuçlarının arasına aldı; bakışları, ne serçenin ölümünü küçümsüyor ne de kedinin açlığını görmezden geliyordu. Sadece ikisini de aynı acı gerçekliğin içinde, sessizce kabul ediyordu.
"Hayatın dengesi bu," dedi usulca. "Birileri gitmeli ki, birileri kalabilsin. Belki serçe ölmeseydi, o yavru kedi de sabaha çıkamayacaktı."
__
ANGST BİR FİC'TİR.
Siz sormadan söyleyeyim, Semetae.
İyi okumalar.
All Rights Reserved