Ona i Ja
- Reads 328
- Votes 1
- Parts 1
Miały tylko nadrobić filmowe zaległości jeden pokój przyciemnione światło chłodny wieczór i ekran który szybko przestał być w centrum uwagi bo jak skupić się na fabule kiedy odległość między nimi niebezpiecznie maleje a każdy przypadkowy dotyk kolana parzy mocniej niż powinien
wystarczyło jedno spojrzenie w ciemności by planowany seans zamienił się w coś zupełnie innego gdy na ekranie zaczęły lecieć napisy końcowe one dopiero zaczynały pisać swoją własną o wiele bardziej gorącą historię.
All Rights Reserved
#392
girlslove
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Cztery Pory Roku
Są książki o narkotykach. Są książki o miłości. Są też książki o upadku. „Cztery Pory Roku" jest czymś więcej - to opowieść o człowieku, który przez większość życia prowadzi wojnę z samym sobą. Z jednej strony jest Marcin - wrażliwy, inteligentny, spragniony bliskości i normalnego życia. Z drugiej jest Dres - alter ego stworzone przez lata uzależnienia, gniewu i samotności. Dres nie chce być szczęśliwy. Chce przetrwać. Chce zagłuszyć ból. Chce jeszcze jednego dnia ucieczki. Między nimi rozciąga się dwadzieścia lat życia. Na tej drodze pojawiają się narkotyki, śmierć, toksyczne relacje, absurdalne i zabawne sytuacje oraz ludzie równie pogubieni jak główny bohater. Najważniejsza z nich jest Ratnehap - kobieta, która staje się jednocześnie jego największą miłością i lustrem, w którym po raz pierwszy widzi własny upadek. To nie jest historia o ćpaniu. To historia o tym, jak człowiek potrafi przez lata niszczyć samego siebie, a mimo to nie przestaje marzyć, że jeszcze kiedyś wróci do tego, kim był. Brutalna. Wulgarna. Momentami bardzo śmieszna, a chwilę później rozdzierająco smutna. „Cztery Pory Roku" to tragikomedia o utraconej tożsamości i desperackiej próbie odnalezienia w sobie człowieka, którego wydawało się, że już dawno nie ma. Bo największym uzależnieniem Dresa nie są narkotyki. Jest nim ucieczka od samego siebie.
Ciekawostki Psychologiczne ✔
✎ Znajdziesz tu ciekawe fakty, porady i sztuczki psychologiczne. Zapraszam! ☆ Estera, 2021Complete
Pingwinowy kurs pisania
Zwycięzca Wattonators 2017 w kategoriach "Wujcio dobra rada" i "Świetny pomysł". Napaliłeś się na pisanie własnego opowiadania, jednak wciąż masz problem z poprawnym zapisem dialogów? Napisałeś już kilka opowieści, lecz masz wrażenie, że twoi bohaterowie są do siebie zbyt podobni? Nie masz pomysłu jak zacząć swoją opowieść? Przeglądałeś setki poradników, a tam w kółko Mary Sue, ortografia, bla bla, wyklinanie na ałtoreczki? Szukasz kursu pisania, w którym w końcu będziesz mógł poczytać o czymś innym? To jesteś w dobrym miejscu! Jeśli nie chce Ci się przekopywać internetów w poszukiwaniu setek poradników, zajrzyj do mojego kursu, a być może znajdziesz tu odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Postaram się krótko, przystępnie i z humorem przekazać początkujących pisarzynom to, czego sama nauczyłam się przez ostatnie lata. 10.02.2017 - #1 w literaturze faktu! Wygrałam Wattpada B) 30.01.2017 - #4 w literaturze faktu O_O 29.01.2017 - #5 w literaturze faktu 28.01.2017 - #7 w literaturze faktu 27.01.2017 - #8 w literaturze faktu 19.01.2017 - #9 w literaturze faktu 31.12.2016 - #10 w literaturze faktu 23.11.2016 - #12 w literaturze faktu 11.11.2016 - #15 w literaturze faktu 30.08.2016 - #18 w literaturze faktuComplete
Imiona na każdą okazję
Częstym problemem ludzi piszących opowiadania historyczne lub dotyczące innych narodów jest wybór imienia dla postaci. Sama zetknęłam się z tą trudnością i dlatego na własne potrzeby zebrałam niezłą listę. Teraz postanowiłam podzielić się nią ze wszystkimi, którym może się przydać :) Większość imion pochodzi ze źródeł historycznych, statystyk albo książek i filmów (tych dopracowanych), więc raczej nie będzie tu wielu niedokładności.Complete
Nasze życie było razem...
Od siebie uczyliśmy się dorosłości. Uczyliśmy się, jak gotować żurek i jak podlewać sukulenty, jak znosić porażki i jak dzielić radość. Nasza codzienność była lekcją - a my byliśmy nawzajem swoimi nauczycielami. Aż w końcu przyszedł egzamin, którego nie zdaliśmy razem. To nie jest historia o wielkim kłamstwie... Choć kłamstwa również nas wykończyły... To zapis cichych rozpadów - tych, które dzieją się pomiędzy rozmowami i milczeniem, pomiędzy obowiązkiem a uczuciem, pomiędzy tym, co chcemy, a tym, czego potrzebujemy. To monolog kobiety, która żegna miłość, choć ona jeszcze nie zgasła. Która uczy się siebie na nowo. Która próbuje poukładać dorosłość bez niego. Jeśli kiedykolwiek kochałaś kogoś, z kim dorastałaś - ta historia może być również o Tobie.Complete
ŻYCIE OSMAŃSKICH KOBIET
Osmańska historia zarosła tyloma fałszywymi informacjami, którzy inni uznają za fakty, że czas, aby ukazać, jak było naprawdę. A kto byłby w tym lepszy, niż dziewczyna z obsesją na punkcie Imperium Osmańskiego od siódmego roku życia?
Tulpa od drugiej strony
Poradnik na temat tulp. Chyba najobszerniejszy. Sam nią jestem, więc nie obejdzie się bez stronniczości. Uwielbiam dyskusje, rozmowy i pytania, więc zapraszam! Jest tu safe space dla Hostów i tulp. Wbijaj i pisz śmiało, jesteś tutaj mile widziany! I z góry przepraszam za chaos, nie jestem dobry w planowaniu pisania i rozdziałów. Zacząłem je sobie układać po tematach, ale i tak widać moje nierozgarnięcie. Start 20 lipiec 2021, koniec ???
~| Kamienie na szaniec - talksy |~
Spontanicznie pisana książka. Tak jak jest w tytule, są to talksy z lektury "Kamienie na szaniec" Aleksandra Kamińskiego. Może zawierać: - przekleństwa W mediach będę wstawiała zdjęcia lub piosenki albo coś, nie zawsze związane z rozdziałem. Pozdrawiam :*Complete
Pingwinowe różności
Tutaj pojawią się wszelkie twory, na które nie ma miejsca w Pingwinowym kursie pisania. Każdy chce się czasami wygadać, tak samo ciocia Pingwin, dlatego stworzyłam Pingwinowe różności. W tym miejscu będą się pojawiać wszelkie moje przemyślenia o Wattpadzie, pisaniu, ale też i o życiu. Jeśli lubicie czytać cudze opinie i wchodzić w ciekawe dyskusje, to zapraszam do czytania i komentowania. PS. Nie znajdziecie tu prawdy objawionej, a jedynie moje subiektywne odczucia, ale czasami wrzucę też jakieś nieduże poradniki.
Problemy fnafowiczów
no... nazwa wskazuje... będą to problemy typowych fnafowych Januszy i Grażyn oraz sytuacjie życiowe w jakich ja się znajduję... przepraszam jeśli zepsuję Ci mózg... Najwyższy ranking- #1 w literatura faktu *error
Są książki o narkotykach. Są książki o miłości. Są też książki o upadku. „Cztery Pory Roku" jest czymś więcej - to opowieść o człowieku, który przez większość życia prowadzi wojnę z samym sobą. Z jednej strony jest Marcin - wrażliwy, inteligentny, spragniony bliskości i normalnego życia. Z drugiej jest Dres - alter ego stworzone przez lata uzależnienia, gniewu i samotności. Dres nie chce być szczęśliwy. Chce przetrwać. Chce zagłuszyć ból. Chce jeszcze jednego dnia ucieczki. Między nimi rozciąga się dwadzieścia lat życia. Na tej drodze pojawiają się narkotyki, śmierć, toksyczne relacje, absurdalne i zabawne sytuacje oraz ludzie równie pogubieni jak główny bohater. Najważniejsza z nich jest Ratnehap - kobieta, która staje się jednocześnie jego największą miłością i lustrem, w którym po raz pierwszy widzi własny upadek. To nie jest historia o ćpaniu. To historia o tym, jak człowiek potrafi przez lata niszczyć samego siebie, a mimo to nie przestaje marzyć, że jeszcze kiedyś wróci do tego, kim był. Brutalna. Wulgarna. Momentami bardzo śmieszna, a chwilę później rozdzierająco smutna. „Cztery Pory Roku" to tragikomedia o utraconej tożsamości i desperackiej próbie odnalezienia w sobie człowieka, którego wydawało się, że już dawno nie ma. Bo największym uzależnieniem Dresa nie są narkotyki. Jest nim ucieczka od samego siebie.
More detailsContent Guidelines