~BOŞLUKTA Kİ KIRINTILAR~

"Bazı yaralar, sadece başka bir yarayla anlaşır."

Vera, 6 yaşında kapısına bırakıldığı o büyük, soğuk evin içinde daima bir yabancıydı. Atlas ise babasının gurur kaynağı olan o görkemli şirketi batırmış, tüm beklentilerin altında kalmış bir enkazdı.

Birbirlerinin varlığını gölge gibi hissetseler de, aralarındaki o görünmez duvarları hiçbir zaman aşamamışlardı. Ta ki o gece, ikisi de kendi karanlıklarında kaybolana dek.

Vera'nın dinmek bilmeyen dokunma açlığı ve Atlas'ın ağır yenilgisi... Aynı evin içinde, kimsenin görmediği o loş odada birleştiler.

"Bu evde bizi kimse gerçekten görmüyor," dedi Atlas, sesi bir zehir gibi tatlı yankılanırken. "Ama ben seni görüyorum Vera. Sen, bu evin en gerçek parçasısın."

İki kırık ruh, tek bir sığınak. Boşluktaki Kırıntılar'da, yasak olanın sıcaklığını ve enkazın içindeki o karanlık tutkuyu keşfedeceğiz.

Bu kurgu, karanlık temalar ve etiki sınırların dışına çıkan karakter ilişkileri içermektedir. Hassas okurların dikkatine.

Küçük Bir İpucu:
Wattpad açıklamanın en altına, kendi hesabını veya etkileşim için bir sosyal medya adresi (kullanıyorsan) ekleyebilirsin. Ayrıca açıklamanın sonuna şu soruyu eklemek etkileşimi artıracaktır:

"Sizce enkazın altında kalan ruhlar, birbirlerini iyileştirebilir mi yoksa daha mı derin bir uçuruma sürüklenirler?"