Het bankje aan de vijver

Op een bankje aan een vijver verschijnt op een ochtend een lichtblauwe post-it.

Mia leest de boodschap, vouwt het briefje op en stopt het in haar jaszak. Ze had het moeten laten hangen, maar dat doet ze niet.

De week daarna hangt er opnieuw een post-it. En de week daarna weer. Tot de woorden van een onbekende langzaam een vast onderdeel van haar leven worden.

Wat begint als een toevallige ontmoeting tussen twee stukjes papier, groeit uit tot een verhaal over gemiste kansen, stille hoop en de vraag hoeveel invloed één vriendelijk gebaar kan hebben.

Soms verandert een leven niet door een grootse gebeurtenis. Soms begint alles met een post-it op een bankje aan de vijver.