Kalbimin Enkazı
- Reads 15
- Votes 5
- Parts 1
You may also like
Pus/Fer
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.Complete
Kazılı Kuyum// Texting
Keşkeler, belkiler ve iyi kilerle dolu iki yaşam. Hanzade'nin anonimden Baran'a yazmasıyla başlayan bu hikayenin sonu nereye varırdı?
LAVİNİA
İnsan kendini düşünürdü değil mi? Ben öyle değildim. Niye değildim? Niye her zaman en son düşündüğüm kendimdi? Acılarıma, hayal kırıklıklarıma, sevgime rağmen. Sevdiklerim için acılarımı, benliğimi unutuyordum. Sevdiklerim için her şeyi yenerdim. Yenebilirdim, yenmek isterdim. Ama yenildim. Onlar için en kötü şeye yenildim, ölüme. Ölümüme. Artık bu hayata karşı yenilgim olmaz sanıyordum, hayata karşı son bir kez daha yenildim, aşka. Aşkıma. Kazanmak isterken kaybetmek en kötüsü. Kaybederken kazanılır mı? Ama ben galiba kaybederken kazandım. Hem ölümüm de hem aşkım da. __ Bölümler düzenlemeye alındı.
KALPAZAN (TAMAMLANDI ✔)
Bir vasiyet, bir imparatorluk, bir yasak aşk... Yeraltı dünyasının korkulan lideri öldüğünde geriye sadece kızı Akyaz kalır. Henüz genç yaşında olan Akyaz, babasının en yakın dostundan hayatını değiştirecek sırrı öğrenir: Suç imparatorluğu artık onun omuzlarındadır. Fakat yalnız değildir-babalarının mirasıyla bağlanan iki genç, birlikte kalpazanlık işine girerler. Sahte paraların arasında gerçek duygular filizlenir. Ortaklığın ateşinde doğan aşk, hem en büyük güçleri hem de en derin zaafları olur. Akyaz, babasının gölgesinde yaşamayı mı seçecek, yoksa kendi yolunu açarak karanlığa meydan mı okuyacak?Complete
MURJAN
Talihin oyunu sanılsa da, yolları bilinçli bir planla kesişen iki kişi, ilişkilerinin daha en başındayken ölümle sonuçlandığı sanılan bir ayrılığa sürüklenir. Yıllar sonra, şans eseri başka bir ülkede, yeni kimlikleriyle ve bambaşka insanlara dönüşmüş bir şekilde yeniden karşılaşırlar. Değişmeyen tek şey ise derinlere gömülmüş o ilk histir. Kader yollarınızı yeniden kesiştiriyorsa, hikâyeniz henüz bitmemiş demektir.
Kelebek Operasyonu
Aşk neydi? Kumsal 8 sene boyunca aklına bulandıran Çağatay dan kurtulup gerçek aşkı Kuzey'i görebilecek miydi yoksa çok tan görmüş müydü? Bir anda kendini içerisinde bulduğu bu operasyondan sağ çıkabilecek miydi? -Bana güveniyor musun küçük hanım? Hiç düsünmeden cevapladım. -Her zaman Koca Oğlan.
La Furia
Diz çökenler değil, diz çöktürenler hayatta kalacak...
ÖLÜM SEVGİLİMİZ
"Ömerler şehit doğarmış, şehit oğlu şehit olacak benim evladım..." . . .🌑 Bilgilendirme: Kitapta bahsi geçen askeri rütbeler, gerçek ile yaş bakımından uyuşmamaktadır. Artı olarak okuyacağınız kitapta çokça kan, vahşet, argo, küfür ve rahatsız edici öğe bulunmaktadır.
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.
More details