İncirler Olana Kadar || Berdel

İnsan en çok en değer verdiğine kırılırmış. En çok onunla mutlu olur, en çok onunla üzülürdü. Hayat insanı en çok sevdiklerinden vururdu.

Birini sevdiğinde bazıları kör olur, görmez gerçekleri.
Bazıları lal olur söylemez söylemesi gerekenleri, susuar.
Kırıldığında da, üzüldüğünde de susar.

Kırıldıkça susar, ama en çok sustukça üzülür, üzüldükçe uzaklaşır, uzaklaştıkça üşür ve gittikçe donarak ölür.

Artık hiç bir şey eskisi gibi olamaz, en çokta ben.

"İnsan içine attıkları ile çürür, çürüdükçe ölür"

Nazan Zambak Azadî & Tural Alp Hanbeyli.