Echo jej głosu

Gdy byłam młodsza, mówiono mi, że mam zbyt bujną wyobraźnię.
Że przesadzam.
Że pewnego dnia zrozumiem, jak bardzo się myliłam.

Więc nauczyłam się milczeć.

Tylko że niektóre rzeczy nie znikają, gdy przestaje się o nich mówić. Czekają. Wrastają w pamięć.
Wracają nocą w postaci urwanych wspomnień, spojrzeń i słów, których nigdy nie da się wymazać z pamięci.

Przez lata próbowałam uwierzyć, że wszyscy mają rację. Że strach był tylko wymysłem dziecka.
Aż pewnego dnia maska zaczęła pękać, a ludzie wokół mnie zobaczyli to, co ja widziałam od zawsze.

"Echo jej głosu" to opowieść o domu, w którym nic nie było takie, jakim się wydawało. O sekretach ukrytych na widoku. O prawdzie, która potrafi przetrwać cale życie, czekając na moment, by wydostać się na powierzchnię.

Bo są glosy, które nigdy nie milkną.

Są spojrzenia, których nie da się zapomnieć.

I są ludzie, przed którymi nie da się uciec - nawet wtedy, gdy od dawna nie stoją już w drzwiach.