FNAF: Przeklęty Lunapark

FNAF: Przeklęty Lunapark

  • WpView
    Reads 2,273
  • WpVote
    Votes 146
  • WpPart
    Parts 16
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 28, 2015
Kontynuacja poprzedniej książki FNAF: WIlk Policjant. Zachęcam do czytania. P.s W przeciwieństwie do poprzedniej części będzie wrzucana po jednym rozdziale. Sześć lat minęło od wydarzeń w pizzerii Freddy Fazbear. To sporo czasu na liczne zmiany. Najbardziej istotną było powstanie na miejscu poprzedniego miejsca Lunaparku. "Fazbear Funfair" było nowym ośrodkiem zabawy i spełniania dziecięcych marzeń. Nowy właściciel tchnął w to miejsce nowe życie. Jednak tchnął też klątwę trawiącą poprzednio pizzerię. Gdy w roku 1993 lunapark zostaje zamknięty, zaczyna się ostateczny rozdział w walce o wolność dla wszystkich animatronów. Trzy miesiące po zamknięciu atrakcji budzi się z letargu Wolfie. Co z tego wyniknie? Po której stronie opowie się policjant po tak długiej nieobecności. Czy będzie umiał zaufać starym i nowym znajomym po tak długim czasie? Czy oni jemu zaufają? Czy wewnętrzne rozterki i sprzeczne interesy robotów, które żyją tu już zbyt długo eskalują do prawdziwej wojny? I co najważniejsze. Gdzie jest Marionetka? Dużo pytań. Mało czasu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • CEO
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Ninjago || My Lightbringer
  • teacher's pet | yoonmin
  • 𝒪𝒦 𝒪𝒦 𝒪𝒦 // 𝒪𝓀𝒾
  • JEDEN WERS || OKI
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines