Nûn ... VeL Kâlemî ...

Yazmak gerek tümünü.... Zamanın gelgitler arsında bir gergef içinde olduğunu.. Geçmişten çok geleceğe yönelmeyi.. Nereye gideceğinden çok nerden geldiğini yazmalı... Yanlız sonbaharın değil , ilkbaharında yaprak döktüğünü yazmalı...Acıların ne yaralar biçtiğini.. Ümitlerin ise hiç kesilmemesi gerektiğini , aksine sıkıca bağlanmalı olduğunu da yazmalı... Ne kaybettiğine bakmak yerine, neleri kazanacağını yazmalı... İnsan olmanın ne üstün bir şeref olduğunu... Ancak bu şereften ne kadar yoksun kaldığımızı da yazmalı...Yazmak varken konuşmanın ne kadar anlamsız kaldığını... Ve buna inanmak gerektiğini yazmalı... Anlatılamayanları , susulanları , dile dökülmeyenleri ve hayal edilenleri.... İnsan olarak neleri kazandığımızı... Aslında ne çok şey kaybettiğimizi... Tümünü yazmalı.. Yazmalı ki insan , insanların içinde, insanlara hasret yaşamasın.... Yazmalı ki masumların çığlıkları , zalimlerin kulaklarında çınlasın... Ve yazmalı ki insan , bir kez daha kalem, evrene hükmederek yaşasın.....