Her şey burada başladı, her şey burada son bulacak.
Rüzgar saçlarımı savururken durduğum uçurum kıyısında, zihnimin kıvrımlarından da savurup gitmesini istedim düşüncelerimi. Yaşadıklarım, mecbur olduklarım ve yapmaya başlayacaklarım...
Derin bir nefes aldım puslu ve serin havadan. Yağmur hafif bir şekilde yağarken üzerime, gözyaşlarıma karışıp toprağa akmasını hisledim. Bir adım daha atsam bu yüksek uçurumun tepesinden, aslında her şey son bulacaktı. Ama önce aklımdakileri bir bir yapmalıydım. Yapmalı ve burada da son vermeliydim. Derin bir nefes daha çektim içime. Doğduğum zamana zıt olan bu kasvetli hava, acıma ortak olan, benimle ağlayan tek şeydi.
Benim için ağlayan tek şey.
© 2026 Tüm Hakları Saklıdır.
All Rights Reserved