දෙහිතක් අතර
නර්තනයෙන් හදවත පිරුණු ඇය,
වේදිකාවේ ආලෝකයක් වගේ දිදුලනවා...
පියවරක් එක්ක සිහින ගොඩනගනවා,
සංගීතයත් ඇගේ හුස්මක් වෙනවා...
එකවරම ආවෝ දෙදෙනෙක් ජීවිතයට,
එකෙක් නිහඬ ව ඇගේ සිහින අහනවා...
අනිත් එකෙක් හඬින් ලෝකයම අල්ලනවා,
ඇයගේ හදවත දෙපැත්තට ඇදෙනවා...
නැටුමක් වගේම ආදරයත් රිද්මයක්,
සමහර වෙලාවට සන්සුන්... සමහර වෙලාවට වේගවත්...
ඇය නොදන්නා තේරීමක අතරමං වෙලා,
හැඟීම් වලටම පියවර තබනවා...
අවසානයේ ඇය තේරුම් ගන්නවා,
ආදරය කියන්නේ අයිතියක් නෙවෙයි කියලා...
හදවත නිදහසේ නටන්න දෙන,
ඒ රිද්මයම ඇත්ත ආදරය කියලා...
ඒත් සමහර බැල්මවල්, සමහර සිනහවල්,
කාලයත් එක්ක නොමැකෙන මතක වෙනවා