Onversleuteld

Onversleuteld

  • WpView
    Reads 58
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadMatureComplete Mon, Jun 15, 2026
Ze had gekregen wat ze wilde. Dat was al langer het probleem. Vijf jaar lang had Ilse van den Berg haar leven ingericht rond één principe: neem wat je nodig hebt, laat niets achter, verdwijn voordat iemand de kans krijgt je leeg te halen. Ze had een systeem gebouwd met de precisie van een chirurg en de koelheid van een accountant. Spreadsheets. Aliases. Tassen op alfabetische volgorde in een inbouwkast die niemand ooit had gezien. Ze had mannen geconsumeerd en gearchiveerd. Ze had ze vastgeketend en losgelaten. Ze had genomen wat haar lichaam vroeg en de emotionele rekening consequent geweigerd te betalen. Het systeem werkte. Ze voelde er niets bij. Dit is het verhaal van een vrouw die vijf jaar lang de architect was van haar eigen leven - en van de acht weken waarin alles wat ze had gebouwd langzaam, onvermijdelijk, en volledig tegen haar wil begon in te storten. Dit is geen verhaal over redding. Dit is een verhaal over een bad girl die ontdekt dat het gevaarlijkste wat iemand haar kan aandoen, is haar gewoon zien.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Just take my hand. - VOLTOOID.
  • Rotterdamse nachten
  • Tangled up in you (Af).
  • La Mia Luce (uitgehuwelijkt)
  • The Mafia Prince
  • My Boss, My Boyfriend [PART 1]
  • It must be love
  • DETACHED
  • Gevangen in de Onderwereld
  • My Boss, My Boyfriend [PART 2]

'Safia,' Fluistert ze zachtjes. Jinane ziet meteen hoe Omar zijn gezicht helemaal verstijft. Hij verlost zeer zachtjes haar gezicht. Hij werd meteen stil en keek enkel naar Jinane, bang om vragen te stellen. 'Ik- ik- ik kwam net aan, Omar. Ik- ik- ze- ze zeiden me dat ze al 20 minuten in de badkamer was,' Jinane haar tranen rollen over haar wangen. Ze begint zachtjes te huilen en schudt haar hoofd. 'Ik begrijp niet dat ze niet zijn gaan kijken waarom het zo lang duurde,' Huilt Jinane zachtjes. 'Ze- ze mag maar 10 minuten in een badkamer zijn.' Omar blijft verbaasd staan, hij kijkt haar verward aan. Hij kijkt naar al het bloed op Jinane. Hij kijkt naar haar handen die helemaal bekleefd zijn met het bloed, haar kleding, de nattigheid. Haar tranen, alles werd duidelijker. Omar drukt zich langzaam recht. Hij neemt een stap van Jinane weg. 'Ze- ze- het gaat toch beter met haar? Ze- ze hebben haar toch geholpen, Jinane? Je- je hebt haar toch geholpen, Jinane? Je- Jinane, ik praat tegen je!' Verheft hij bij het laatste zijn stem. 'Jinane je hebt toch iets gedaan!' Roept hij tegen haar bevelend. 'We waren te laat, Omar, we zijn te laat, we waren te laat, Omar.' Omar schudt meteen zijn hoofd na haar woorden. Hij schudt hevig zijn hoofd. 'Wat betekent te laat!' Schreeuwt hij tegen haar. 'Wat betekent te laat, Jinane! Wat betekent te laat! Praat tegen mij! Wees duidelijk! Waar is Safia! Waar is ze!' Schreeuwt hij tegen haar. Jinane drukt zich van het bankje en wilt Omar zijn handen vastnemen, maar hij duwt haar van zich af. 'Blijf verdomme staan waar je staat, zeg mij waar mijn zus is, Jinane! Ze gaat die verdomde psychiatrie van je nooit nog in!' Schreeuwt hij woedend tegen Jinane. 'Waar is Safia!' Schreeuwt hij terwijl zijn ogen vullen met tranen. 'Ze is er niet meer, Omar,' Fluistert Jinane zachtjes.

More details
WpActionLinkContent Guidelines