CAPTİVUS MARİS

"Ben dünyadan kaçmak istemiştim, kendimi kaybetmek değil."

Yirmi bir yaşındaki Vera, Güzel Sanatlar Fakültesi'nin mat griliğinden ve insanların katlanılmaz gürültüsünden kaçmak için her gece zihnindeki o mavi sessizliğe sığınıyordu.

Ağır bir panik atak anında evrenin kuralları esnedi ve Vera gözlerini okyanusun en derininde açtı. Karşısında ise suyun bizzat kendisi olan, onu nadide bir sanat eseri gibi bencilce sahiplenen kadim irade duruyordu: Altum.

Burası ilk başlarda kusursuz bir rüyaydı. Ta ki Vera, aynaya her baktığında parmaklarının arasında beliren o şeffaf perdeleri ve boynundaki pulları fark edene kadar. Okyanusun büyüsü bedenini dönüştürüyor, onu yavaş yavaş insanlığından koparıyordu.

İçinde uyanan devasa kapana kısılma korkusuyla yukarıya, o nefret ettiği dünyaya dönmek istediğinde ise Altum'un bencil esareti ve okyanusun hırçın girdapları onun en karanlık zindanı olacaktı.

Çünkü okyanus, kendine hayran olanları asla kolayca serbest bırakmazdı.