KANIMDAKİ YABANCI
- Lecturas 10,514
- Votos 807
- Partes 23
Kendi Kanından olana yabancı olur muydu bir insan?
Bir isimle başladı her şey.
Bir soyadından geriye kalan tek parçayla.
Piraye, kendisine anlatılan hayatın aslında kendi hayatı olmadığını öğrendiğinde, her şey bir anda değişir. Bildiği insanlar, güvendiği ev, "aile" diye bildiği düzen... hepsi yerinden oynar.
Gerçeğin peşine düştüğünde ise onu tek bir şey bekler: kaçış.
Ama bazı kaçışlar özgürlüğe değil, daha büyük bir karanlığa çıkar.
Yabancı bir hayatın içinde büyütülmüş bir kız...
Saklanan bir anne...
Hiç bilmediği bir baba...
Ve gerçeği kendi düzeni gibi kuran bir adam.
Piraye, hem kendisinden kaçarken hem de kendini bulmaya çalışırken, gerçeğin sandığından çok daha tehlikeli olduğunu fark eder.
Çünkü bazı aileler bağla değil, sırla kurulur.
Ve bazı gerçekler, öğrenildiğinde insanı özgür bırakmaz.
Todos los derechos reservados
#1
kan
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Yılların Acısı
Yetimhanedeki birçok çocuk gibi ben de ailem olsun istiyordum. Ama 17 yaşına geldiğimde lösemi hastası olduğumu öğrendim tam 7 aydır bu hastalıkla savaşıyordum. 18 yaşıma 3 ay kala gerçek ailemi buldum sizce ailemle anlaşabilecek miyim ya da onlara hastalığımdan bahsedecek miyim?Concluida
MAVİ (Gerçek ailem)
Gözleri adı gibi olan küçük bir kız...
Yanlış Adres (Gerçek Aile)
İşaret parmağıyla sus işareti yaptı. "Elimi çekeceğim ve sen de susup beni dinleyeceksin." Ses tonu sakindi ama bakışları insanı delip geçiyordu. "Anladın mı?" Başımı salladım korkuyla. Bütün bu olanlar korkunç bir kabusun içindeymiş gibi hissettiriyordu. Elini indirdi. "Bana bak küçük şeytan, ne olursa olsun buraya gelmek istemediğini söyleyeceksin. Tamam mı? Ne olursa olsun. Buraya bir daha adımını bile atmayacaksın. Ben ne Atlas kadar ılımlı ne de Ata kadar hassas biriyim. Çocuk falan dinlemem senin canını yakarım. Anlıyor musun beni?" Cevap alamayınca kolumu sıktı. "Anlıyor musun dedim!" Bir an önce kurtulmak için onayladım. Geriye çekildi ve kolumdan tutarak itti beni. "Şimdi hangi cehennemden geldiysen oraya geri dön." "Yanlış adres." dedim içimden. "Burası benim evim değil." Öyle ya... Bazı evler sizi içeri alır fakat asla size ait olmazdı. Mutlu değilseniz, etrafa bakın. Belki de yanlış adrestesinizdir.
Çatıdaki Yabancı
Paris ile Trabzon arasındaki binlerce kilometrelik mesafe, tek bir telefon aramasıyla ve kalbe batan o amansız sızıyla yok olmuştu. Lara Deniz için artık ne Fransa'nın mesafeli nezaketi kalmıştı ne de hayatın o bilindik ritmi. Şimdi yabancısı olduğu bu şehirde, hastane koridorlarının soğuk havasında tek başınaydı. Ya da o, öyle sanıyordu... Annesinin ve babasının sakladığı o büyük sır, köşe başlarında fısıldaşan korumaların tedirgin bakışlarında ve yoğun bakımın kapısındaki o hemşirenin şaşkınlığında gizliydi. Ve bir de... çatıdaki o fırtınalı gecede, hiç çekinmeden üzerindeki ceketi Lara Deniz'ın omuzlarına bırakan, şivesi hırçın ama bakışları korumacı o deli adamda. "Salak mısın kızım sen? Yağmurlu havada ne işin var senin burada?" diye gürleyen o sese inat, Lara Deniz kendi doğrularıyla ayakta kalmaya çalışacaktı. Geçmişin bağları bir bir çözülürken, Lara Deniz yalnız olmadığını ve kaderin onun için çoktan farklı bir oyun hazırladığını öğrenecekti. Sırlar açığa çıkmaya başladığında, Trabzon'un sisi her şeyi görünmez kılmaya yetecek miydi?
BİR HATA DOKUZ HAYAT ( Gerçek Ailem )
Klasik karışan bebekler ve bunun doğurduğu sonuçlar... Haydi, bu klişeyi bir de benim kurgumla okuyalım mı? İtiraf etmeliyim ki ilk bölümler çok acemice yazılmış. Tekrar düzenlemeye üşendim :) ~ Doğduğu gün kaderi başka bir bebekle değiştirilen Eslem, on yedi yıl boyunca yabancı bir evde, yabancı bir soyadının altında ve yabancı insanların kızı olarak büyüdü. Gerçeği öğrendiğinde, gün yüzüne çıkan yalnızca biyolojik ailesi değildi. Yıllarca içine gömdüğü acılar, susturduğu çığlıklar ve kimsenin bilmediği karanlık geçmişi de onunla birlikte geri döndü. Bu bir aileye kavuşma hikâyesi değil. Bu; bastırılmış öfkenin, yarım kalmış hesapların ve kanla yazılmış bir geçmişin yeniden uyanışının hikâyesi. Geçmiş, omuzlarında ağır bir yük; ruhunda ise silinmeyecek yaralar bırakmıştı.Kayıplar yaşamıştı. Kayıplar yaşatmıştı. Ondan çalınan hayatı, başkalarının geri veremeyeceğini çok iyi biliyordu. Bir aileye ait olmak ve onları kabullenmek, reddetmekten gerçekten daha mı kolaydır? Her şeyin koca bir pişmanlık ile son bulmama umudu ile...
Gerçek Ailem~ade
ailesinden sevgi görmeyen adelya belki gerçek ailesi onu Sever umudu ile gider gerçek ailesine... Ama nereden bilebilirdiki gerçek ailesi'nin zaten kendi kızlarına bağlı ve ondan ayrılmak istemediklerini. ___________________________________ "Her sevgi bir ihanet ile başlar ade" ~D ____________________________________ Klasiğin dışında bir kurgu okumak istiyorsan buyurun içeriye davetlisiniz Wattpad de yayınlanan gerçek ailem-ade adında yayınlanan ilk kitaptır 1#gizem 6#gençkurgu 1#gerçekler Başlangıç 2024 Bitiş 2026Concluida
HASRET Tamamlandı
evlat özlemiyle yanan bir karı kocanın gittikleri yuvada gördükleri sarı saçlı mavi gözlü kıza aşkı olmalarıyla hayatları değişir hasretin de yaşadıklarını unutması için sıcacık bir yuvaya ve onu her şeyden çok sevecek bir aileye ihtiyacı varken yolları kesişir bakalım birbirlerine iyi gelecekler miConcluida
Hastane Köşesinde
Ben Çisil. Anne karnında tespit edilen hastalığım yüzünden dünyaya gözlerini açtığı andan itibaren doktorlarla, iğne ve testlerle haşır neşir olmuş bir kızım. 15 senelik hayatımda hastalıklarımın azalması beklerken daha da artan hastalıklarım beni uçurumun eşiğine getirmişti. Taa ki onu tekrar görene kadar...Concluida
Kırık Tacın Gölgesi ( Gerçek Ailem)
"Hiçbir yere ait olmayan bir kız, her şeye sahip olan bir ailenin en büyük sırrı haline gelirse ne olur?" Gerçek dünyada kimsesiz ve görünmezdim. Gözlerimi açtığımda ise kendimi, sonu felaketle biten bir romanın, ailesi tarafından nefret edilen "kötü kadını" Elara Von Valerius olarak buldum. Ama bu kez bir fark vardı: Ben bu hikayenin sadece okuyucusu değil, sonunu değiştirmeye yeminli kurbanıydım. Dışarıda, kusursuz görünen ama içten içe çürümüş bir krallık; içeride ise yüzüme bakmaya bile tahammül edemeyen bir baba ve iki abi... Herkes benim her zamanki gibi fırtınalar koparmamı beklerken, ben sessizliğe büründüm. Ben kaçtıkça, imkansız olan gerçekleşti. Beni görmezden gelen babamın korumacı gölgesi, benden nefret eden abilerimin kıskançlıkları etrafımı bir kale gibi sarmaya başladı. İlk defa "ev" dediğim yer, en büyük hapishanem mi olacaktı yoksa tek kurtuluşum mu? Ve tüm bu karmaşanın ortasında, sadakatiyle ruhumu, sessizliğiyle kalbimi titreten o şövalye... Kırılmış bir tacın gölgesinde, gerçek bir aileye sahip olmanın bedeli neydi? "Beni sevmeniz için yalvarmayı bıraktığım gün, beni kaybetmekten korkmaya başladınız. Ama unutmayın; bir kalbi kırmak saniyeler, o enkazdan yeni bir yuva kurmak ise ömürler sürer."Concluida
MAHPERİ - (GERÇEK AİLE)
Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.
Aren - Gerçek Ailem
Aren ailesiyle mutlu bir hayat yaşarken birden bire gerçek ailesinin başka bir aile olduğunu öğrenir. Yıllardır beraber yaşadığı ailesiyle gayet mutlu bir hayat yaşayan Aren, gerçek ailesi ile nasıl anlaşacaktır? Narin ve kırılgan olan Aren'in kalp hastalığı hayatını yeterince zorlaştırırken birde gerçek ailesi ile hayatı yeterince zorlaşacaktır. Üstelik gerçek ailesi, kendi ailesi ile görüşmesine bile izin vermezken.
Minik Kurabiyem🍪
Hayatını annesi ile sürdürmüş baba duygusunu hiç tatmamış küçük bir kız ve hayatını ailesine adayan bir baba. Tanışmaları pek iç açıcı olmasa da sonrasında durumlar ne olacak!? Tüm hakları saklıdır.Concluida
Nevra DUMAN (Deli SAVCI)
"Hediyemi aldın mı savcı? " diyen kalın sesle kaşlarım çatılmıştı. Masadaki mektup açacağını alarak kutunun bandını kestim. Albay, yüzbaşı Kurtoğlu ve posta eri izlemekteydi. "Yanlış yaptın savcı, kime bulaştın haberin yok" diyip kapatmıştı aramayı. Kutuda ise kanlı oyuncak bebek vardı.. "Kim getirmiş asker kutuyu? " Albay Orhan Kemal. "Kimdi arayan? " Yüzbaşı Kurtoğlu. "Kargo kıyafeti olan biri bırakmış komutanım" Posta eri. "Ne olduğunu biliyor musunuz savcı hanım? " Albay Orhan Kemal. "Yıkasam çıkar mı acaba kanlar? " "Ney? " diyen albay Orhan Kemal ve yüzbaşı Kurtoğlu ile elimdeki kanlı bebekten bakışlarımı şaşkınlıkla bakan adamlara çevirdim. "Ne, güzel bebekmiş çöpe mi gitsin.. Bakmayın öyle basmışımtır yine itin birinin kuyruğuna, her zamanki şeyler" diyip bebeği kutuya koydum.
DÜNYAM -Gerçek Ailem-
"Öz aileniz bile sevmiyorsa sizi bilin ki kaybolmak istediğiniz gözlerde sevilmemeyi anlarsınız." Kalp kırmak kolaydı da o kalbi iyileştirmek zordu. Ya da çiz üstünü. İyileşmek diye bir şey yoktu. -Gerçek ailem kitabı.-
Kayıp Parça
Balım. Kalabalık bir ailenin en küçük üyesiydi. Babasının göz bebeği, abilerinin prensesi. Ancak annesinin hataları yüzünden hayatı bir anda değişti. Peki neden annesinin hatalarını ailesinden uzaklaşmak zorunda bırakılarak Balım ödüyordu?
Mila Ay'
3 yaşında hayattan bir haber olan, teyzesinin şiddeti kuzeninin eskileriyle yaşayan, evden dışarısını bilmeyen Mila... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışında terk edileceğini... Nereden bilebilirdi ki ilk dışarı çıkışının hayatının dönüm noktası olacağını... Kız çocuk hasreti çeken Karanoğlu ailesi bir bebeğe aile olabilecek miydi?
YILLARIN SİSİ
20 yıl ölü sanılan bir kız geri döndü; Karadeniz'in sisleri arasında topuk sesleriyle adalet ve intikamını ilan ediyor * şiddet ve korku içermektedir * 7 yaş üzeri için uygundur * lütfen kötü yorumlarınızı kendinize saklayın
Balın
•Abilerim ve gerçek ailem kurgusudur iyi okumalarrr ................................. Minicik bir yürek, koca bir adamın bedenini doldurmaya yeter miydi? ................................... Floressloraa'nın kaleminden
Gönül Harbi (Gerçek ailem)
Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."
İLMEK (Gerçek Ailem)
"Ecmel Hanım, bu noktada yatışınız acilen yapılmalı ve ameliyata almamız gerekli. Aksi takdirde, bunun geri dönüşü olmaz." Demişti doktor bana ciddiyetle tüm olacaklardan bahsederken. Aylardır gelip kemoterapi görüyor, inatla tümörlerin küçülme yapmasını bekliyordum. Olmuyordu. Metastaz yapmaya devam ettiği için sigorta kapsamından da çıkmıştı, benim tedavinin kalanında kullanılacak ilaçlara verebilecek bir bütçem kalmamıştı. "Ne kadar sürem var?" Demiştim aylardır gelip gittiğim doktora ifadesizce bakarken. Bu sorumu beklemediği açıktı. "Tedavi devam ettikçe en azından ameliyat tarihini ileri.." Diyordu ki açıklamasını kesip, "Doktor Bey, ben daha fazla devam etmeyeceğim. Ne kadar daha yaşayabileceğim?" Demiştim kesin bir cevabı ondan duymayı bekleyerek. Tavrımın netliği karşımdaki yaşlı adamı dumura uğratmış ve gözlüklerini gözüne geri itip sonuçlarıma tekrar bakmıştı sıkıntıyla. "En fazla sekiz ay." Demişti Doktor Bey aynı sıkıntılı ifadeyle. Sekiz ay. Güzel, diye geçirmiştim içimden. Babamla tanışmak için önümde sekiz ayım vardı.
Yetimhanedeki birçok çocuk gibi ben de ailem olsun istiyordum. Ama 17 yaşına geldiğimde lösemi hastası olduğumu öğrendim tam 7 aydır bu hastalıkla savaşıyordum. 18 yaşıma 3 ay kala gerçek ailemi buldum sizce ailemle anlaşabilecek miyim ya da onlara hastalığımdan bahsedecek miyim?
Más detallesPautas de Contenido