Kaybolursan Beni Çiz

‎Henüz beş yaşındaydım. Dünyayı masallardan ibaret sandığım o yaşta, kırılan kristal bir bardağın sesinin bir insanın kaderini paramparça edebileceğini bilmiyordum.

‎O gece, aynı masada kahkahaları gökyüzüne yükselen iki aile, tek bir gerçekle birbirine düşman kesildi. Yılların emeğiyle örülen o sarsılmaz dostluk, karanlık sulara gömülen cam kırıkları gibi bir anda dağılıp gitti.

‎Herkes bir şey bıraktı o masada; kimisi sevgisini, kimisi güvenini, kimisi de ömür boyu taşıyacağı sessizliğini...

‎Ben korkudan kulaklarımı kapatıp bahçedeki yaşlı ağacın altına sığındığımda, karanlığın içinden çıkıp yanıma gelen tek kişi oydu.

‎Şimdi, yıllar sonra, aynı nefretin küllerinde yeniden karşı karşıyayız.
‎Ve anladım ki bazı insanlar birbirinden ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın, geçmiş onları hep aynı yaradan yakalar.
‎Çünkü bazı sırlar vardır...
‎Ortaya çıktığında yalnızca aileleri değil, insanın kalbini de paramparça eder." ✵