BATAKLIK

"Bir gece bir mektupla terk ettin beni. Ben sana hep şöyle derdim ya hani; ben güneşsem sen aysın. Bu sözden sonra ayın karanlık yüzü olduğunu söylemişsin bana orada ama aslında değilsin. Mare değilsin sevgilim."

.・。.・゜✭・

Bir gece bir mektupla terk edilen Nazlı, altı ay beş gün sonra yavaş yavaş kendini toparlamaya başlar ama içinde hala o mektuptan arta kalanlar vardır. Hala kalbinin bir köşesinde eski sevgilisinin yasını tutuyordur.

Bir mektupla terk edilmesinin hesabını sormak isteyen Nazlı bir arkadaşının telefonuna gelen bir fotoğrafla istemediği bir karar verir. Arkadaşıyla beraber diğer arkadaşının doğum günü için eski sevgilisinin içinde olduğunu hissettiği o gece klübüne gider. Orada karşılaştığı manzara ile gözlerine düşen perde bir anda aralanır ve karanlığa doğru çekilir. O karanlıktan kaçmaya çalışırken eski sevgilisinin kucağına düşen Nazlı kendini işin içinden çıkılmaz bir noktada bulur.