Kűllerinden Doğan

Yıl: 1750
Ülke: İskoçya
Şehir: Perth
Saray Zindanı

Nem kokusunun taş duvarlara sindiği zindanda yankılanan tek ses, zincirlerin acı dolu şakırtısıydı.

Elleri ve ayakları kalın demir zincirlere vurulmuş genç kadın, çaresizce kıvranıyordu.

Rahip, elindeki büyük haçı kaldırmış, dudaklarının arasından Latince dualar fısıldıyordu. Diğer elindeki kutsal suyu kadının üzerine serpiştirirken gözlerinde en ufak bir merhamet bile yoktu.

"Bırakın beni! Ben cadı değilim!"
Kadının çığlığı taş duvarlarda yankılandı.
"Bırakın dedim!"

Fakat rahip tek kelime etmeden duasını bitirdi.
Sonra arkasındaki askerlere döndü.
"Sırtını açın."

İki asker kadını zorla öne eğdi.
"Hayır! Lütfen... yapmayın!"

Kadın çırpındıkça zincirler bileklerini kanatıyordu.
Askerlerden biri gömleğini sırtından yırttı.
Bembeyaz teni soğuk zindan havasında titredi.
"Ne istiyorsunuz benden?" diye hıçkırdı.
"Ben cadı değilim..."

Rahip ağır adımlarla zindanın köşesinde yanan ocağa yürüdü.
Korların arasına bırakılmış uzun demiri kavradı.
Demirin ucu kıpkırmızı olmuş, ateş gibi parlıyordu.
Ucuna, "lanetlenmiş" anlamına gelen eski bir mühür işlenmişti.
Rahip demiri yavaşça kaldırdı.
Korların çıtırtısı arasında kızgın metal havaya kalkarken, zindanı ağır bir yanık demir kokusu doldurdu.
Kadının gözleri korkuyla büyüdü.
"Hayır..."
Sesi fısıltıdan öteye geçemedi.
Rahip, tek kelime söylemeden kızgın demiri onun sırtına doğru yaklaştırdı.