Frank gözlerini açtığında gördüğü ilk şey Gerard'dı.
Bahçe sonsuz gibiydi. Altın renkli ışık ağaçların arasından süzülüyor, çiçekler sanki Gerard'ın adını biliyormuş gibi ona dönüyordu.
Frank neden orada olduğunu hiç sorgulamadı. Ta ki yılan ortaya çıkana kadar.
"Kapıların ötesinde daha fazlası var," diye fısıldadı.
Gerard onu dinlememesi için uyardı.
Ama merak tehlikeli bir şeydi.
Bir seçim diğerini doğurdu. Bir sır iki sır oldu.
Çok geçmeden bahçe artık cennet gibi hissettirmemeye başladı.
Gökyüzü karardı.
Çiçekler soldu.
Ve Frank ilk kez sevginin, yaptıkları seçimlerin sonuçlarından onları korumaya yetmeyeceğini anladı.
El ele, kapıların ötesine geçtiler.
Acıtan, yaralayan ama aynı zamanda affeden bir dünyaya.
Birlikte.
All Rights Reserved