Frezya Gözyaşı |gxg|
Sınıfının kapısından içeri girmek, Ekin için sadece tek bir anlama geliyordu. Yağmur'u görebilmek. Aralarında ne ortak bir geçmiş ne de tek bir samimi sohbet vardı. Onlar sadece aynı havayı soluyan iki yabancıydı. Yağmur, kendi dünyasında, geleceğe doğru koşan bir çizgide ilerlerken Ekin, arka sıraların birinden onun her gülüşünü, her saçını toplayışını hafızasına kazıyordu. Mezuniyete haftalar kala, okul koridorları Ekin için bir hapishaneye dönüşmek üzereydi. Çünkü zil son kez çaldığında, Yağmur onun varlığından bile habersizce hayatından çıkıp gidecekti. Ekin için artık tek bir seçenek kalmıştı. Ya bu sessizliği sonsuza kadar koruyacak ya da o görünmez çizgiyi aşacaktı.