LEZÂ: Sessiz İntikam

LEZÂ: Sessiz İntikam

  • WpView
    Reads 6
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jun 20, 2026
Bazı insanlar geçmişini gömer. Neva Soykan ise onu sadece susturduğunu sanıyordu. Stella olarak kurduğu hayat kusursuzdu. Ta ki bir telefon çalana kadar. Ve o ses... gömdüğünü sandığı her şeyi geri getirdi. Geçmiş geri dönmez. Ama hatırlatır.
All Rights Reserved
#514
güçlükadın
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Yalnız Masal
  • Capo'nun Gelini (+18)
  • Son Bir Şans Daha
  • Kalbim Senin
  • Sırlarınızı Biliyorum
  • TUTKU
  • Bir Ev İki Yabancı
  • İPEKSİ BELA | Yarı Texting
  • Kırık Kalpler Senfonisi| texting
  • LİMON APARTMANI

"Nerdesin kız sen? Her yerde seni aradık bulamadık deliye döndüm." Annemi yana doğru ittirip içeri girdim ve direkt olarak kendi odama çıkmak için merdivenlere ilerledim. Aşşağıdan annem ve babamın kavga sesi geliyordu ama şu an onları takıcak kadar halim yoktu. Odama girip kendimi yatağıma atdım ve tavanı izlemeye başladım. Beyaz tavanda yıldızlar vardı. Sırf ben yıldızları seviyorum diye karanlıkda parlayan yıldızları yapıştırmıştı annem. Kafam yana düştüğünde dolabımın önünde iki tane büyük kırmızı bir bavul duruyodu. Annem eşyalarımı mı toparlamıştı? Yatakdan ağır hareketlerle dikleştim ve ağır ağır dolabımın yanına gittim. Kapaklarını açtığımda giysilerimden biri bile durmuyordu. Hepsini toplamışmıydı. Aynalı komidinime doğru baktım bu sefer. Üstünde dört tane büyükden küçüğe doğru sıralanmış kutuları gördüm. Makyaj malzemelerim, takılarım hepsini koymuşlardı. Odama bir göz gezdirdim. Burda benim bir sürü anım vardı. Nasıl bıraka bilirdim burayı ki? Nasıl bırakıcaktım. Ellerimin ve ayaklarımın titremesi normalmiydi? Bence değildi çünkü yavaş yavaş bedenimi saran sinir her yerimi ele geçiriyordu. Önüme ne gelirse dağıtmak istiyordum. Titremem ardıkca göz yaşlarım çoğalmaya başlıyordu. Ne yapacağımı bilmez halde sadece sayıklıyordum. "Gitmiycem. Hayır. Hayır gitmiycem." Bağırarak ayağa kalktım. Elime ne geldiyse dağıtdım, kırdım, döktüm. Hasreti görmüştüm . Bu halimi görmüş ağlıyordu. Atakan gelmiş kollarımdan beni tutmaya çalışıyordu. Bilmiyolardı ki beni tek abim sakinleştire bilirdi. İlk yayın tarihi: 30 Eylül 2016 Bitiş tarihi: 30 Nisan 2017

More details
WpActionLinkContent Guidelines