11-B

-Senle baba kız şöyle bir şeyler mi yapsak bugün?
Diye sordum. Bu soruyu sence onun sorması gerekmiyor mu?
-Kızım başka gün yapsak olur mu? İşlerim var.
-Tamam yarın o zaman?
-Olur. Bu saatlerde beklersin yine.
-Tamam babacım. Çok teşekkür ederim.
Dedim ve yanağına bir öpücük kondurdum. Ama üstünde kadın parfümü kokusu vardı. Yutkunarak önüme döndüm. Odağımı dışarıya verdim. İnsan bir kıyafetlerini değişir gelirdi. On dakika sonra Eve gelmiştik. Sinirimi içime attım. Anahtarımı çıkardım ve kapıyı açtım. Babam hala telefonuyla uğraşıyordu. Kapıdan anneme seslendi.
-Hale! Benim işlerim var bugün eve gelemem.
Annem elindeki havluyla elini kurulayarak kapıya geldi. Kavga çıkacağını bildiğim için hızlıca odama girdim ve kapımı kapattım. Siyah kablolu kulaklığımın ucunu telefonumun deliğine soktum ve Telefonumdan, No.1'in Koyu Siyah şarkısını açtım. Üstümü değiştirirken No.1 çalıyordu. Altıma bordo, kırmızı ve siyah kareli bir eşofmanımı giydim. Üstüme de siyah tişörtümü. Açık Saçlarımı tokayla dağınık topuz yaptım. Yatağıma oturdum ve sırtımı yatağın başlığına yaslayarak gözlerimi kapattım. 5,4,3,2,1 bir cam şişenin kırılma sesi gelecekti ve geldi. 3,2,1 annemin bağırışı gelecekti ve geldi.
-İşim var öyle mi? Karılarla yatmaya gidiyorum demiyorsun da işin mi var?
Artık yoruldum yaşamaktan, hep yenildim. Ölüler rüya göremez, ama bana inan, çok denedim. Dedi No.1.